The Jimi Hendrix Experience – Electric Ladyland [1968][Rock]
Na jaren diverse muziek van Jimi Hendrix in mijn collectie te hebben gehad moet ik toch echt (shame!!) bekennen dat 2007 het jaar was waarin ik hem écht ontdekt heb. En wat voor ontdekking! Biografie gelezen, films bekeken en oorspronkelijke platen beluisterd. Vervolgens ben ik tot de conclusie gekomen dat deze plaat absoluut wél in de top tien van beste albums allertijden thuis hoort! De genialiteit en het unieke van Jimi spat er gewoon vanaf. Natuurlijk staan de klassiekers ‘All Along The Watchtower’, ‘Crosstown Traffic’ en ‘Burning Of The Midnight Lamp’ er op, maar mijn grootste ontdekking was het 15 minuten durende ‘Vodoo Chile’ en dan vooral dat dit niet hetzelfde is als ‘Voodoo Child (Slight Return)’. Deze laatste is zeg maar de uitgewerkte versie van de eerste die meer een blues jam is. In de jam hoor je alles wat je wil: muzikanten, drank, rook, drugs, sfeer uit die tijd! Voor ik dit besefte dacht ik altijd dat deze titel verkeerd op cd’s en lp’s stond, omdat ik alleen bekend was met de ‘hit’ (Child dus). Het album is opgenomen met een sfeer alsof je zelf in de studio aanwezig bent bij de opnamesessies. Naast de eerder genoemde nummers staan er tal van andere juweeltjes op, zoals het stuwende ‘Come On (Part I)’, het vage en jazzy ‘Rainy Day, Dream Away’ en de geniale bluesrockers ‘1983..(A Mermaid I Should Turn To)’ en ‘Moon, Turn The Tides…Gently, Gently Away’. Enige enigszins vreemde eend in de bijt is ‘Litlle Miss Strange’, typisch een jaren 60 britrock nummer. Toevalligerwijs (of juist niet) ook het enige nummer dat niet door Jimi zelf werd geschreven (naast de cover van Bob Dylan’s ‘All Along The Watchtower’ en Earl Kings ‘Come On (Part I)’ natuurlijk). De conclusie lijkt me duidelijk: Dit is een album dat je moet hebben beluisterd voor je sterft!!

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod