Kyteman – The Hermit Sesssions [Hip-Hop][2009]

Deze muzikant volg ik al een behoorlijke tijd. Dat komt met name door zijn nadrukkelijke aanwezigheid in één van mijn favoriete bands Relax, maar ook omdat zijn zusje vroeger bij mijn dochter op het kinderdagverblijf heeft gezeten. Niet dat ik toen al in de gaten had dat hij zoveel talent had hoor, maar hij was een verdomd goede zwarte piet.

Ondanks zijn muzikale verleden heeft het wel even geduurd voor ik dit prachtige album goed tot me had laten doordringen. In beginsel vond ik de zeer lovende recensies wat ver gezocht, maar inmiddels ben ik het daar roerend mee eens. Het is allemaal wat minder gepolijst en glad als bij Relax, maar zeer gevarieerd en muzikaal gezien van een hoge kwaliteit. Een mix van Jazz, Hip-Hop, Lounge en Soul maakt dit album een luistertrip van begin tot einde. Zelf de Franstalige raps vallen totaal niet uit de toon (al is dat net één van die dingen waar ik zo aan moest wennen). Na het (erg op Benny Sings lijkende) jazzy intro gaat bij het eerste nummer ‘She Blew Like Trumpets’ gelijk de vergelijking met Relax op, iets wat overigens op de rest van het album veel minder is (misschien ‘No More Singin’ The Blues uitgezonderd). Van deze laatste is trouwens ook een erg fijne C-Mon & Kypksi remix beschikbaar. De reis gaat via Lounge (‘Une Seule Fois’ die perfect op een Hotel Costes verzamelaar past), onvervalste Hip-Hop (o.a. het Frans- en Engelstalige ‘City Is Burning’) en fantastische instrumentale Jazz (‘Sorry’) naar het electronische en dansbaardere segment (‘Stand For Something’). Kortom verrassend en zeer, zeer prettig.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=pQLhndB_Pfo&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod