Jimi Hendrix - Valleys Of Neptune
Jimi Hendrix – Valleys Of Neptune [2010][Rock]
Alhoewel ik pas de laatste 5 jaar een échte liefhebber van Jimi Hendrix ben geworden (voor die tijd had ik alleen maar een verzamelalbum en me niet verdiept in de backcatalogus) houd ik me nog steeds niet bezig met de muzikale verzameldrang die ik bij bijvoorbeeld Prince en Sly Stone wel heb. In de praktijk betekent dit dat ik nog lange niet alle muziek van Jimi ken en me vooral heb gefocust op de geniale albums die hij zelf bij leven heeft gemaakt.  Bijna alle opnames die na zijn dood zijn verschenen en die hij dus niet zelf ‘gecompileerd’ heeft heb ik dan ook links laten liggen.

Ik was echter wel op voorhand zeer nieuwsgierig naar deze release. Vanwege de verwachte geluidskwaliteit en toch het verlangen dat blijft bestaan te verzwelgen in nostalgie (hoe zou Jimi’s muzikale erfenis er uit hebben gezien als hij nu nog geleefd zou hebben). Maar toch vooral omdat de nummers zijn opgenomen in een periode waarin in zijn algemeenheid veel creatieve en goede rockmuziek werd gemaakt.

Dit gezegd hebbende ben ik tot de conclusie gekomen dat Valleys Of Neptune een buitengewoon goed klinkende compilatie is van voornamelijk niet eerder officieel uitgegeven nummers. Ik zeg bewust compilatie, omdat ik wel de samenhang en het ‘gruizige’ van de originele albums een beetje mis. Het is een flink rockende plaat geworden, met voornamelijk uptempo nummers. Echte klassiekers, zoals diverse van Jimi’s hits, kan ik niet ontdekken in de ‘nieuwe’ nummers en de titeltrack vind ik, in tegenstelling tot wat ik hier en daar lees, niet zo’n bijzonder nummer.
Heel erg blij wordt ik van de lange versie van ‘Red House,’ een ware aanvulling op de reeds bestaande versies. Verder vind ik ‘Mr. Bad Luck,’ ‘Sunshine Of Your Love’ en ‘Lover Man’ er uitspringen. Zoals verwacht mag worden allemaal met lekker veel gitaargeweld.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod