Stefan Schill – Don’t Say A Word

Stefan Schill - Don't Say A Word
Stefan Schill – Don’t Say A Word [2010][Blues]
Met zijn zeer aanstekelijke bluespop is de Nederlandse Stefan Schill wat mij betreft nog het meest te vergelijken met John Mayer. Vooral qua muziekstijl althans, want hij heeft toch duidelijk een andere (erg prettige) stem. Wat mij betreft mag hij nog wel iets aan zijn uitspraak doen; die is niet slecht, maar ik hoor er af en toe toch aan af dat Engels niet zijn natuurlijke taal is.

‘Don’t Say a Word’ is zeer goed geproduceerd, het is een echte muzikantenplaat. Hele fijne gitaarpartijen (luister bijvoorbeeld maar eens naar de spetterende solo rond 2:40 in het nummer ‘Just Not Today’), goed begeleidt door een vette orgelsound, bas en drum.
Het album verveelt geen moment en is naar mijn mening van internationale allure. Sterker: Ik denk dat deze artiest ons nog veel mooie muziek gaat brengen in de toekomst en ik verwacht dat hij (gezien zijn ontegenzeggelijk talent) ook nog wel eens buiten onze landsgrenzen een hele grote kan worden.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=sdkKyb-eoOY&fs=1&hl=nl_NL&rel=0]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Mvvrkl8kZ5M&fs=1&hl=nl_NL&rel=0]

John Mayer – Where The Light Is

John Mayer – Where The Light Is [Blues][2008]
Ik heb mijn bewondering voor John Mayer de afgelopen anderhalf jaar niet onder stoelen of banken gestoken en ben dan ook erg blij met deze nieuwe live registratie(s). ‘Where The Light Is’ is zowel op cd als dvd verschenen en is opgesplitst in drie delen (opgenomen in december 2007): een akoestische set, een powertrio set en een full band set. Wanneer je eerdere live opnames van John Mayer beluistert (bv het eerder besproken ‘Live in New York’ en het live album ‘Try’) dan kun je goed horen dat deze man zich blijft ontwikkelen. ‘Where The Light Is’ is een uitstekende dwarsdoorsnede van de kwaliteiten van deze zanger/gitarist. Alhoewel ik zelf het meest gecharmeerd ben van het ‘trio gedeelte’ (de meest pure vorm van bluesrock) zijn ook de andere optredens van een meer dan uitstekende kwaliteit en vibe. De liedjes klinken soms zo simpel, dat je je afvraagt waar iemand het talent vandaan haalt om zoiets moois te kunnen creëren. Alles wordt strak en solide gespeeld, de arrangementen zijn niet veel spannender dan de album versies, maar het voordeel is dat er lekker veel gesoleert wordt (door John op zijn gitaar wel te verstaan) en dat vind ik bij dit soort muziek erg lekker. Voeg daarbij het feit dat ik nu ook eindelijk live versies heb van Jimi Hendrix’ ‘Bold As Love’ en ‘Wait Until Tomorrow’ (door John Mayer’s studioversie van de eerste van deze twee nummers ben ik hem nauwgezet gaan beluisteren) en mijn geluk kan niet op. Nu is het nog het wachten op een volledige live versie van ‘Dreams To Remember’ (op deze plaat alleen als intro voor ‘Gravity’ gespeeld).

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

John Mayer – Live In New York


John Mayer – Live In New York [2006][Blues]
Alhoewel dit geen officiële release is is de geluidskwaliteit bijzonder goed. Ik heb al eerder gemeld dat ik erg onder de indruk ben van de kwaliteiten van deze gitarist/zanger en met de registratie van dit concert in New York bewijst hij dat voor mij eens te meer. Zoals ik had gehoopt weet hij zijn muziek live dat beetje extra te geven wat ik graag zie. Gitaarsolo’s worden uitgebreid, nummers klinken voller en zijn zang is uistekend. De show bevat geen opsmuk, het betreft hier duidelijk een muzikant waar de muziek voorop staat. Ik kan niet geheel achterhalen van wanneer de show is, maar het lijkt (gezien de opmerkingen die John af en toe maakt) de presentatie te zijn van zijn laatste studioalbum (‘Continuum’) en dan zou het dus van oktober 2006 moeten zijn. Het merendeel van de 14 gespeelde tracks is ook van dat (top)album afkomstig. Fenomenale versies van ‘Gravity’ (11 minuten!), ‘I Don’t Trust Myself (With Loving You)’, ‘Daughters’ en ‘In Repair’ vallen ons ten deel en worden op een perfecte wijze ten gehore gebracht. Ondanks het ontbreken van de Jimi Hendrix cover ‘Bold As Love’ is dit een dijk van een concert, waarvan geen minuut verveelt.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod