Zo! Wat is er veel prachtige nieuwe muziek verschenen het afgelopen jaar. Het is lang geleden dat ik zo getwijfeld heb over de volgorde van mijn top 10. Uiteindelijk ben ik er natuurlijk wel uitgekomen en is dit de selectie geworden. Gebaseerd op hoe vaak ik het draaide, hoe vaak ik de neiging had om wéér die ene plaat op te zetten en welke nummers door mijn hoofd bleven spoken.

  1. Rico & Sticks – IZM
  2. Fink – Fink’s Sunday Night Blues Club, Vol. 1
  3. Herman van Veen – Vallen Of Springen
  4. St. Vincent – Masseduction
  5. Curtis Harding – Face Your Fear
  6. Van Hunt – Popular
  7. Thomas Azier – Rouge
  8. Sampha – Process
  9. Harts – Smoke Fire Hope desire
  10. My Baby – Prehistoric Rhythm

De albums die net buiten de top 10 zijn gevallen maar mijns inziens nog wel een speciale vermelding verdienen zijn Jamiroquai – Automaton, Cory Wong – MSP, pt 1 en Isaiah Sharkey – LOVE.LIFE.LIVE.

Platen die ik écht niet begrepen heb zijn Thundercat – Drunk (staan wel een paar hele goed nummers op, maar als album voel ik hem niet) en Rag ‘n’ Bone Man – Human (alleen de single Human vind ik een topnummer).

Tot slot nog twee ontdekkingen die ik via Spotify’s Discover Weekly heb gevonden:
Roycewood Junior – The Ashen Tang (2015)
JMSN – It.is (2016)

Beide albums zouden met terugwerkende kracht een serieuze top 5 kandidaat zijn geweest voor de betreffende jaren (als ik ze toen al had gehoord).