Nellie McKay – Normal As Blueberry Pie [Jazz][2009]
Totaal onverwacht struikelde ik onlangs over de nieuwe cd van Nellie McKay. Met haar debuutalbum heeft ze een paar jaar geleden een blijvende en verpletterende indruk op me gemaakt (sterker nog die staat al een behoorlijke tijd in mijn top tien van beste albums ooit), dus hier was wel sprake van een verrassing. Het album is een tribute aan Doris Day, iemand waarvan ik eigenlijk niks ken. Het enige nadeel wat ik dus zo op voorhand kan ontdekken is dat er geen pareltjes van scherpe teksten van Nellie’s eigen hand zijn deze keer, maar verder heb ik geprobeerd onbevooroordeeld naar deze plaat te luisteren.

Het is een zeer sober klinkend album (geen bombast), waarbij de muzikale omlijsting buitengewoon goed tot zijn recht komt. De stem van Nellie gaat heen en weer tussen heel breekbaar en zeer warm, wat (in combinatie met de gebruikte instrumentatie) resulteert in een zeer sfeervolle sound, die uitstekend bij deze tijd van het jaar past. Buiten een pak sneeuw, binnen een haardvuur, een goed glas wijn en deze muziek: een hele fijne manier om de feestdagen door te komen zonder de geijkte kerstliederen.

In onderstaand filmpje een interview met Nelly over de totstandkoming van het album en de keuze voor Doris Day covers. Daarbij krijg je ook een goede indruk van de sound van het album:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=9Dxvnm-X5VY&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod