Soul Clap, Both Sides Of The Gun & Pick A Bigger Weapon

DJ Leroy/DJ St. Paul – Soul Clap
Om de zoveel tijd komt er een mixplaat uit waar ik helemaal gelukkig wordt. Vaak bepaald door de samenstelling van de gebruikte muziek in combinatie met de stijl en kwaliteit van de DJ  die verantwoordelijk is  voor de mix.  Het album dat ik hier onder de aandacht wil brengen ben ik bij toeval op het spoor gekomen, doordat ik in een winkel was waar hij gedraaid werd. Mijn aandacht werd notabene getrokken door het nummer dat ik toen hoorde (de Trippin’ Remix van India.Arie’s ‘Video’) en niet door het feit dat het een mix betrof. Blij verrast met mijn nieuw aanwinst huiswaarts gekeerd en beide schijfjes beluisterd. Ik heb het hier over ‘Soul Clap’ een plaat bestaand uit twee mixen (de één van de hand van DJ St. Paul en de ander van DJ Leroy Rey). Deze heren hebben geput uit beschikbare muziekjes van zowel de hedendaagse als de traditionele Soul en (zoals ik al schreef) een prettige, afwisselende mix gemaakt van  klassiekers zoals  ‘Surrender’  van Diana Ross, ‘Live In Me’  van Rufus & Chaka Khan,  ‘Sunny’  van Marvin Gaye en ‘Love Power’ van Dusty Springfield gecompleteerd met de prettige muziek en sound van artiesten als The Roots, Bilal, Musiq en Mos Def. Kortom een plaat voor de ware Soul en Hip-Hop liefhebber die je, zodra je hem hebt opgezet, van het begin tot het eind wil beluisteren.

Ben Harper – Both Sides Of The Gun
Zoals ik in mijn log van 30 april al schreef heb ik Ben Harper pas dit jaar ‘ontdekt’. Onlangs heb ik zijn nieuwe album ‘Boths Sides Of The Gun’ aangeschaft en dat is de plaat die ik de afgelopen twee weken het meest heb gedraaid. Enorm gevarieerd, allerlei muziekstijlen, rustig (Folkpop achtig) in het begin, opbouwend naar een steeds enthousiastere en funkier eind. Zoals ik ook de al eerder concludeerde heeft deze man af en toe qua (zang)stijl opvallend veel weg van Lenny Kravitz, maar wat de muziekstijl betreft dringt zich niet gelijk de gelijkenis op met één band of artiest. Invloeden van de Beatles (‘Never Leave Lonely Alone’), Bob Dylan (‘Waiting For You’) en Simon & Garfunkel (‘Happy Ever After In Your Eyes’) zijn mijns inziens overduidelijk aanwezig. Goed gecomponeerde en georchestreerde liedjes met teksten die iets te zeggen hebben, mij spreekt het wel aan. Het album bestaat uit achttien nummers en het lijkt wel of het ook in twee delen is opgeslitst. Nummer tien (‘Better Way’) is een fenomenaal nummer beginnend met een fenomenale basloop, oosterse invloeden en monotone (meerstemmige) zang, opwerkend naar een bijna in frustratie uitmondend, geschreeuwde boodschap: ‘I believe in a better way!’ Het volgende nummer is het extreem funky titel stuk ‘Both Sides Of The Gun’ en ook de rest van de nummers is meer uptempo dan het eerste deel. Slottip: het aparte en opvallende instrumentale ‘Sweet Nothing Serenade’, ik vertel er niks over, gewoon luisteren.

The Coup – Pick A Bigger Weapon
Van ‘Pick A Bigger Weapon’ van The Coup had ik al diverse zeer positieve recensies gelezen voor ik uiteindelijk voldoende getriggerd werd om ook dit album aan te schaffen. Een absolute aanrader voor de liefhebber van Outkast! De teksten gaan ergens over (al heb ik het album nog niet zo vaak gehoord dat ik alle teksten exact kan volgen) en zijn behoorlijk maatschappij kritisch. Dit geheel gebracht op een zeer vette, funky muzikale ondergrond maakt het heel fijn. Veel invloed van Prince (zowel muzikaal als qua samplegebruik en geleende one-liners) wat het voor mij persoonlijk natuurlijk wat makkelijker in het gehoor doet liggen. Nummers als ‘Laugh/Love/Fuck and drink liquor’, ‘Shoyoass’, ‘Get That Monkey Off Your Back’, ‘I Love Boosters!’ en ‘BabyLetsHaveABabyBeforeBushDoSomethingCrazy’ maken mijn leven een stuk aangenamer.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod