Planet Earth, The Daily News & Guru’s Jazzmatazz Vol. 4


   

Prince – Planet Earth
Tsja… De nieuwe plaat van Prince. Inmiddels heb ik hem een keer of tien beluisterd, en ik hoor het echt niet. Er staat welgeteld 1 waanzinnig nummer op, enkele hele goede nummers, maar zeker voor de helft niemendalletjes die Prince zo uit zijn mouw geschud moet hebben. Waar het album van vorig jaar (‘3121’) nog zeer verrassend was en de plaat van het jaar daarvoor (‘Musicology’) slechts enkele zwakke momenten is dit mijns inziens een middelmaat album dat ver beneden Prince’ kunnen ligt. Kansloos om in mijn Album Top 10 van 2007 te belanden, de goede nummers komen wel weer in wat playlists terecht en de cd gaat de kast in, om daar waarschijnlijk heel lang te blijven staan. De positieve dingen dan? ‘Chelsea Rodgers’ heeft zo’n fijne baspartij dat ik nu toch echt besloten heb zelf te gaan bassen. Wat een supernummer is dat zeg!!! Pompend, Funky, Fijn dus!! De overige nummers die het bij mij wel halen zijn ‘Guitar’, ‘ Planet Earth’ en ‘The One U Wanna C’.

Donnie – The Daily News
Dit is echt waanzinnig!! Donnie maakt Funky Soulmusic van de bovenste plank. Veel vette bas, en fijne grooves, topzang en geengageerde teksten. De invloeden van met name Stevie Wonder (o.a. ‘If I Were You’ en ‘Impatient People’) en Sly Stone (o.a. ‘Over-The-Counter Culture’ en ‘Suicide’) zijn onmiskenbaar. Sterker nog, wanneer eerder genoemde helden (of Prince for that matter) een plaat als deze zouden uitbrengen zou iedereen op de banken staan. Het is uiteraard muzikaal niet extreem verfrissend (vanuit het oogpunt van de muziekstijl, want de soort muziek wordt niet opnieuw uitgevonden), maar als zo vaak doet dat niks af aan de kwaliteit. Er is geen specifiek hoogtepunt te benoemen (wat mijns inziens een goed teken is), alle nummers voldoen aan dezelfde hoge kwaliteit. Na deze superlatieven weet ik nog wel een minpuntje te melden: Waarom een bonustrack die geen apart nummer is, maar het tweede gedeelte is van de radioversie van ‘If I Were You’. Ten eerste vind ik het jammer wanneer een nummer twee keer op een album staat, ten tweede moet ik weer zelf knippen en plakken om er toch een losse track van te maken šŸ™‚

Guru – Guru’s Jazzmatazz Vol. 4
In deze fijne serie is na vele jaren een nieuw deel verschenen. Waar Guru (toen nog met maatje DJ Premier) op de eerste 2 albums nog vooral putte uit samples van oude jazzplaten en op het derde deel de kant van de Soul op ging (met medewerking van vele gevestigde namen uit het genre) wordt hier toch voor het grootste gedeelte weer teruggegrepen naar de Jazz. Een hoofdrol is nu echter weggelegd voor Soular als compagnon/medeproducer en de begeleidende muziek is ingespeeld, in plaats van gesampled. Dit zorgt mijns inziens voor een verfrissende aanpak. Het geheel is een collectie van fijne melodieuze Hip-Hop, waarbij geen enkel nummer onder de maat is. Er staan wel een paar nummers op die duidelijk afwijken van de algemene (jazzy) sfeer, zoals ‘Stand Up (Some Things’ll Never Change) waarbij Dancehall de basis van het nummer is en de wat meer op R&B gestoelde nummers als ‘Wait On Me’ en ‘Fine & Free’. In het geheel zorgt dit echter niet voor skip-momenten, waardoor ook deze plaat nu en in de toekomst nog regelmatig door me beluisterd zal worden.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod