Lenny Kravitz – Mama Said
Lenny Kravitz – Mama Said [1991][Pop]

Lenny Kravitz is al vele jaren een van mijn helden. Zijn tweede (en naar mijn mening beste) album voelt wanneer ik het beluister als een warm bad, omdat er vele fijne herinneringen aan kleven. Zijn (overigens erg goede) debuutalbum kwam mij pas ter oren vlak voor de release van ‘Mama Said’, waardoor ik me niet een aanhanger van het hele prille begin kan noemen, maar  fanatiek volger ben ik toch wel (ná Prince is hij de artiest waarvan ik de meeste concerten heb bijgewoond). De plaat is een afwisselend geheel van rock en pop, met vleugjes funk en soul.

Het overheersende thema betreft liefdesverdriet (Lenny had net gebroken met zijn vrouw Lisa Bonet, moeder van zijn dochter Zoë) en deze echte gevoelens klinken door in de meeste composities. Overigens is dat voor een groot gedeelte ook wel op te maken uit titels zoals ‘Stand By My Woman’, ‘It Ain’t Over ‘Till It’s Over’, ‘All I Ever Wanted’ en ‘More Than Anything In This World’.

Met zijn specifieke sound (oude manier van opnemen, geen overgeproduceerde kille muziek), stemgeluid en muzieksoort is hij voor mij een soort van ‘schakel’ tussen de Beatles en Jimi Hendrix (of eigenlijk meer een hedendaagse versie). De rockende nummers als ‘Stop Draggin’ Around’, ‘Always On The Run’, ‘The Difference Is Why’, en ‘What The Fuck Are We Saying?’ zijn dan meer de Hendrix kant en nummers als ‘Flowers for Zoë’ en ‘Fields Of Joy’ vormen meer de Beatles zijde. Overigens bedoel ik hiermee niet dat Lenny Kravitz deze heren kopieert, maar nadrukkelijk zijn eigen talent tentoon spreidt, echter wel op dezelfde stijl gebaseerd. Eén nummer heeft helaas het album niet gehaald, maar vind ik hier de moeite van het aanhalen meer dan waard ‘Light Skinned Girl From London’. Het nummer is als ‘b-kant’ toegevoegd aan één van de singles en is persoonlijk één van mijn absoluut favoriete Kravitz tracks in de stijl van ‘It Ain’t Over ‘Till It’s Over’.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod