The Beatles – Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band [Pop][1967]
Het is eigenlijk een schande dat ik, alhoewel ik deze plaat als sinds jaar en dag het op één na beste album vind dat ooit is uitgebracht, nog nooit de moeite heb genomen er iets over te schrijven. Gelukkig zijn vorige week de originele albums van The Beatles in geremasterde versie uitgebracht, waardoor ik een mooi kapstokje heb om mijn mening te geven (alsof ik dat nodig heb).
Wat de remastering betreft moet ik zeggen dat ik het verschil niet echt goed hoor (met mijn goed koptelefoon kan ik het verschil een heel klein beetje merken, maar het is geen revolutie).
Dat gezegd hebbende kan ik even naar hartelust los gaan over de kwaliteit van deze unieke plaat die inmiddel s al weer meer dan 40 (!!!) jaar oud is. Het hele plaatje klopt, de albumhoes is fenomenaal en intrigerend, de sound is uniek (er was in die tijd geen enkele band die zo creatief was met opnametechnieken of het inbrengen van afwijkende geluidseffecten), het is de eerste echte conceptplaat (dus geen losse verzameling van singles) en bovenal de kwaliteit van de songs is uitmuntend.
Wat deze nummers zo goed maakt is mijns inziens het ontbreken van de zoetsappigheid die veel andere nummers van The Beatles wel met zich meedragen. Het is duidelijk dat de band op zijn creatieve hoogtepunt is en alle hoeken van hun kunnen onderzoeken.
Dat horen we onder andere in het met violen gelardeerde ‘She’s Leaving Home,’ de klassieker ‘With A Little Help From My Friends’ en het met geluidseffecten volgepropte carnavaleske (fijne, fijne baspartij) ‘Being For The Benefit Of Mr. Kite.’ Tel daarbij op de genialiteit van ‘Lucy In The Sky With Diamonds,’ de fijne rock van ‘Lovely Rita,’ en het magnum opus (naar mijn mening het op één na beste nummer dat ze ooit gemaakt hebben) ‘A Day In The Life’ en de perfecte plaat is een feit. Al met al blijft dit voor mij keer op keer een genot om te beluisteren.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod