The Black Eyed Peas – The E.N.D. [Pop][2009]

Als fan van het (bijna) eerste uur (dus voor ze doorbraken bij de massa :-)) moet ik zeggen dat ik behoorlijk verrast was door de nieuwe sound van The BEP. Natuurlijk heeft hun muziek al jaren niks meer weg van de ‘underground’ Hip-Hop van de eerste twee albums, maar wanneer je dat voor lief kunt nemen zijn ze in staat om uitstekende platen te maken. Overigens moet je dan ook voor lief nemen dat de teksten niet van een erg hoog niveau zijn, maar kijk daar eens door heen en geniet van de vrolijke sound die ze weten neer te zetten. In het begin werd ik wat overdonderd door het enorm ‘electronische’ geluid en de nog verder vergrootte afstand van Hip-Hop die The E.N.D. voortbracht. Na drie keer luisteren werd ik echter toch gegrepen door de positieve feestvibe die het album bevat. De ene dansbare song volgt de ander in zo’n rap tempo op, dat stil blijven zitten er niet meer bij is.
Het album is in twee versies uitgebracht, als 1CD en als 2CD. De tweede cd bevat een aantal extra nieuwe tracks en enkele remixen van oude hits in de ‘electronische’ stijl van het album. Deze laatste zijn wat mij betreft volstrekt overbodig en voegen helemaal niks toe. Wanneer ik me beperk tot de nieuwe nummers kan ik alleen maar mijn petje afnemen voor de durf die het collectief toont (wanneer je je zo focust op een jonge doelgroep is er sprake van een zeker afbraakriscico wanneer je iets zo afwijkends op de markt brengt t.o.v. je vorige plaat).
Gelukkig (vind ik) staan er geen echte ballads op. Om je een idee te geven van de sound hieronder een filmpje (de rest van het album is echt vergelijkbaar):

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=19rG2CHvCQY&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod