Boris – Live My Life [Soul][2009]

Ooit de winnaar van Idols, nu al sinds enige tijd één van mijn favoriete Nederlandse Soulzangers. Dit gloednieuwe album swingt en groovt als een dolle! Alles is uit de kast gehaald om een plaat van internationale allure te maken. Maar om te beginnen in Nederland: als Boris niet net zoveel albums kan verkopen als Alain Clark met ‘Live It Out’ is gelukt snap ik er niks meer van. De opbouw van ‘Live My Life’ vind ik heel prettig. Niet afwisselend, maar beginnend met een steel zeer fijne uptempo songs en dan langzaam toewerkend naar de wat rustigere nummers. De uitermate uitstekende single ‘If You Wanna Roll With Me’ was natuurlijk al bekend, maar is slechts één van de juweeltjes die de plaat hebben gehaald. Bijvoorbeeld het midtempo nummer ‘Stupid Again’ (een hit wat mij betreft) met een zeer zomerse sound. Of de uiterst groovy titeltrack, met blazers, funky gitaar en orgels, Wow! De ballads zijn mijns inziens niet klef, maar goed uitgebalanceerde soulsongs die (dat dan weer wel) gelukkig niet teveel aanwezig zijn. Erg lekker is trouwens ook het bluesy ‘I’m Sorry’, met een welbekend thema waarin een man zijn vrouw om nog een laatste kans vraagt. De absolute topper vind ik ‘Loosin Up’, met een hele fijne snelle basloop, duidelijk geënt op de erfenis van Prince én met tegen het einde een erg fijne interpolatie van ‘One Nation Under A Groove’. Enige minpunt vind ik de hidden track. Niet de track ansich, maar ik heb zo’n hekel aan het feit dat het geen losse track is (maar een onderdeel van het laatste nummer). Waarom artiesten dit verzinnen is me een raadsel.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod