Seal – Soul [Soul][2008]
Of het nu komt door het succes van Amy Winehouse of dat het gewoon de tijdgeest is; bijna elke artiest lijkt de laatste tijd terug te grijpen op (klassieke) Soul. Waar de een gloednieuwe muziek maakt met een ‘twist’, maakt de ander covers waarmee eer wordt betoond aan de grote klassieke soulzangers van weleer. Seal kan onder deze laatste geschaard worden, want zijn nieuwste album, toepasselijk ‘Soul’ getiteld (allitereert fantastisch ‘Seal – Soul’), bevat louter nummers die een ieder reeds in de originele versie zou moeten kennen. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een sublieme plaat is geworden. De productie is fenomenaal (er is absoluut niet bezuinigd op instrumentatie en kwaliteit) met veel violen, blazers en een hele vette, volle sound. Tel daar bij op dat de stem van Seal zich meer dan uitstekend leent voor de vertolking van deze klassiekers en je vraagt je ter plekke af waarom hij dit niet eerder heeft gedaan. Het album bestaat uit een goede mix van gedragen ballads zoals ‘A Change Is Gonna Come’ en ‘It’s A Man’s Man’s World’ en meer uptempo songs zoals het swingende ‘Knock On Wood’, ‘Here I Am (Come And Take Me) en ‘I Can’t Stand The Rain’. Klapstuk is voor mij het laatste nummer ‘People Get Ready’ (van The Impressions/Curtis Mayfield) met een (semi)akoestiche gitaar beginnend, langzaam toewerkend naar een apotheose onder begeleiding van violen en een gospelkoor.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod