De Staat – O
Het nieuwe, vorige week verschenen, album van De Staat klinkt fijn vanaf de plaat.
Het nieuwe, vorige week verschenen, album van De Staat klinkt fijn vanaf de plaat.
Afgelopen dagen zag ik deze afbeelding veel gedeeld worden via social media en dacht er het mijne van. Ik vraag me dan gelijk af welke slimmerik deze tekst heeft opgehangen. Waarschijnlijk iemand die het niet helemaal begrijpt ;-). Je kunt namelijk de consument niet de schuld geven van veranderingen. Het feit dat mensen, zoals jij en ik, blijkbaar de voorkeur geven aan nieuwe(re) mogelijkheden om te winkelen kan beter gezien worden als een kans!
Bovendien: dat panden leeg komen te staan door ‘online’ shoppen is de grootste gotspe die er bestaat. Panden komen leeg te staan, omdat de betreffende ondernemers niet (tijdig) meebuigen met het continu veranderende economische landschap. Men negeert nieuwe technologieën en mogelijkheden om zichzelf boven het gemiddelde uit te laten stijgen.
Tel daar ook nog eens bij op dat slechts 19% (2014) van alle consumentenbestedingen in Nederland online plaatsvinden en de rest toch écht offline. Zelfs al stijgt dat door tot 35% dan nog heb je denk ik als ondernemer oogkleppen op wanneer je mij als online shopper de schuld geeft.
Afgelopen vrijdag 8 januari bezocht ik (op zijn 69e verjaardag) de tentoonstelling ‘David Bowie is’ in het Groninger Museum. Ik was daar zeer van onder de indruk, want er werd een mooi beeld geschetst van David Bowie de artistieke duizendpoot. Aan de hand van vele voorwerpen, beeld- en geluidsfragmenten wordt de bezoeker duidelijk gemaakt wat een rijke historie het werk van Bowie kent en wat hij betekent heeft voor de hedendaagse muziek.
Kortom: die tentoonstelling is een aanrader.
Later die vrijdag bezocht ik het (fantastische) concert van Wende Snijders met het Amsterdam Sinfonietta en als kers op de taart speelden zij een geweldige cover van Heroes. Ik was dus het hele weekend in een opperbeste David Bowie stemming.
Vanochtend werd ik wakker met het bizarre nieuws dat David Bowie is overleden. Dat betekent dus dat er na zijn, ook afgelopen vrijdag verschenen, recentste album ‘Blackstar’ geen nieuwe hoofdstukken aan zijn prachtige carrière zullen worden toegevoegd.
Ik ben nooit een ‘fanatiek’ fan van Bowie geweest, ik heb diverse albums, maar ken zijn oeuvre niet van haver tot gort. Het is alleen wel een rare gewaarwording wanneer je de afgelopen dagen zo met de man en zijn muziek bezig bent geweest, dit het bericht is waarmee je na het weekend wakker wordt.
Ik ga nog maar eens een plaatje van hem beluisteren.
Relaxed! Floris op de draaitafel (niet de hond ;-)).
De eerste twee boeken van Jonas Jonasson had ik met veel plezier gelezen, dus ik was erg nieuwsgierig naar deze nieuwe titel. Hij stelde me niet teleur. Met zijn kenmerkende, droog humoristische, schrijfstijl weet hij bizarre verhalen boeiend te schrijven. Keer op keer heb ik het gevoel in een soort Pipi Langkous voor volwassenen te zijn beland.
Gangster Anders, vers uit de gevangenis; Johanna, een pastor, recent uit haar kerk gezet; en Per, receptionist in het hotel waar ze verblijven, kleinzoon van een geruïneerde miljonair. Een snood plan smeden ze: Anders moet goedbetaalde vuile klusjes gaan opknappen voor de Zweedse onderwereld, de pastor en de receptionist worden zijn strategische partners.
Gaandeweg blijkt Gangster Anders maar matig geschikt voor de job en dan begint hij zich op een dag in de Bijbel te verdiepen. Hij besluit een kerk te stichten, de Kerk van Anders, met als motto: geven is beter dan nemen. Daar zijn Johanna en Per het maar half mee eens. Met inmiddels de halve onderwereld achter zich aan moeten zij als de bliksem een nieuw, lucratief plan verzinnen …
Het is een avontuur waarvan je wilt weten hoe het afloopt en het is moeilijk het boek weg te leggen. De karakters zijn bijzonder en ondanks de soms bizarre plotwendingen (en gebeurtenissen) moest ik regelmatig hardop grinniken vanwege de briljante wijze waarop Jonasson zijn commentaar op alledaagse (Zweedse) zaken laat doorklinken. Tof boek dus.