The Heavy – The House That Dirt Built

The Heavy – The House That Dirt Built

door | 27 november 2010 | Playing On My iPod, Pop

The Heavy – The House That Dirt Built [2009][Pop]
Deze plaat is voor mij één van de meest verrassende muzikale ontdekkingen gedaan in 2010. Ik vind het heel moeilijk om een eenduidige stijl te benoemen, aan de ene kant is het pop (Beatles-achtige eind jaren 60 stijl), aan de andere kant neigt het heel erg naar soul.
Op Wikipedia heeft iemand het mijns inziens zeer treffend omschreven: “The Heavy play a mix of guitar-heavy neo soul and rock using crunchy guitar, funky horns, and James Brown-like vocals”.

 Er wordt gebruik gemaakt van traditionele instrumenten, aangevuld met hier en daar een sample (bijvoorbeeld uit Screamin’ Jay Hawkins ‘I Put A Spell On You’ in het nummer ‘Sixteen’). Het album is afwisselend, creatief en steekt erg goed in elkaar.

 

 

Stefan Schill – Don’t Say A Word

Stefan Schill – Don’t Say A Word

door | 24 november 2010 | Blues, Playing On My iPod

Stefan Schill – Don’t Say A Word [2010][Blues]
Met zijn zeer aanstekelijke bluespop is de Nederlandse Stefan Schill wat mij betreft nog het meest te vergelijken met John Mayer. Vooral qua muziekstijl althans, want hij heeft toch duidelijk een andere (erg prettige) stem. Wat mij betreft mag hij nog wel iets aan zijn uitspraak doen; die is niet slecht, maar ik hoor er af en toe toch aan af dat Engels niet zijn natuurlijke taal is.

 ‘Don’t Say a Word’ is zeer goed geproduceerd, het is een echte muzikantenplaat. Hele fijne gitaarpartijen (luister bijvoorbeeld maar eens naar de spetterende solo rond 2:40 in het nummer ‘Just Not Today’), goed begeleidt door een vette orgelsound, bas en drum.
Het album verveelt geen moment en is naar mijn mening van internationale allure. Sterker: Ik denk dat deze artiest ons nog veel mooie muziek gaat brengen in de toekomst en ik verwacht dat hij (gezien zijn ontegenzeggelijk talent) ook nog wel eens buiten onze landsgrenzen een hele grote kan worden.

 

Black Eyed Peas’ ‘The Beginning’ is de slechtste plaat uit hun carrière

door | 23 november 2010 | And Then Some!

Na al negatief verrast te zijn door de enorm tegenvallende eerste single ‘The Time (Dirty Bit)’ van hun nieuwe album heb ik gisteren de hele plaatBlack Eyed Peas - The Beginning beluisterd. Conclusie: 1x luisteren, deleten van de iPod en niet meer over nadenken.

Waar ik eerder de Loftrompet stak over het lef dat BEP toont door na een succesvolalbum voor een andere muzikale koers te kiezen moet ik hier concluderen dat ze een baggerplaat hebben opgenomen. Goedkoop, gemakkelijk, niet creatief, kortom:’The Beginning’ is eigenlijk ‘The End’ van de Black Eyed Peas!

Bilal – Airtight’s Revenge

Bilal – Airtight’s Revenge

door | 21 november 2010 | Playing On My iPod, Soul

Bilal – Airtight’s Revenge [2010][Soul]
Het is al weer even geleden dat deze man zijn vorige (en enige officiële) album heeft uitgebracht (‘First Born Second’ uit 2001 namelijk). Na zo’n lange afwezigheid, en gezien het feit dat ik die vorige plaat nog steeds buitengewoon goed vind, was mijn nieuwsgierigheid in extreme mate geprikkeld.

‘Airtight’s Revenge’ is mijns inziens een onconventioneel goede soulplaat geworden. Muzikaal gezien best wel spannend, heen en weer schietend tussen pop en soul, met een fijne overall sound. Het wordt nergens ‘glad’ of ‘glibberig’ (geen typische Amerikaans R&B zeg maar dus).

De muziek is zeker niet uptempo en alhoewel ik juist daar meestal minder gelukkig mee ben mis ik het op dit album totaal niet.
Al met al een verrassend goede plaat en, alvast een tipje van de sluier richting einde jaar optillend: ‘Airtight’s Revenge’ is voor mij zeker één van de tien beste albums verschenen in 2010!

Schradinova – India Lima Oscar Victor Echo You

Schradinova – India Lima Oscar Victor Echo You

door | 15 november 2010 | Playing On My iPod, Pop

Schradinova – India Lima Oscar Victor Echo You [2010][Pop]
Als Room Eleven liefhebber van het eerste uur was ik natuurlijk buitengewoonnieuwsgierig naar de eerste soloplaat van Janne Schra (zangeres van voornoemde band).Wat ik voornamelijk wilde weten is of de muzikale koers die gekozen zou worden net zospannend en fris zou zijn als bij de (helaas slechts) twee albums van Room Eleven. Eerlijkgezegd was ik een beetje bang dat er voor een veilige, middle-of-the-road popsound zouworden gekozen. Gelukkig bleek dat niet (geheel) het geval!

Alhoewel de jazzy ‘feel’ van weleer niet terugkeert op dit album, zijn de composities vaneen erg hoog niveau en zowel afwisselend als creatief. Een buitengewoon illustrerendvoorbeeld hiervan vind ik ‘Italian Family,’ een prachtige ballade, gedragen door enkelepiano begeleiding, waarin Janne’s stem fenomenaal breekbaar over het voetlicht komt.Er staan ook een paar popsongs op die me wat minder aanspreken, maar wanneer jebijvoorbeeld luistert naar de titeltrack wordt je gelijk gegrepen door de diversiteit van deplaat (dit nummer heeft een geweldige brug).

Conclusie is wat mij betreft dat het een zeer goed geslaagde plaat is die heerlijkwegluistert.