Ik zag nog al wat tweets voorbij komen van mensen die bij Eurosonic Noorderlsag zijn en daar het optreden van Rox bejubelden (@JobdeWit, @Jasper_van_Vugt, @vrijmoed en @derique). Gelijk even gaan zoeken en buitengewoon de moeite waard.
Oordeel zelf:
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=tWloK6p2ofE&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=9oQKPnrMFFI&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]
Acda En De Munnik – Jouw Leven Lang Bij Mij [2009][Pop]
Het vorig jaar door Acda en de Munnik uitgebrachte album is, naar mijn mening, hun beste werk sinds ‘Hier Zijn’ uit 2000. Het kent dezelfde geniale tekst vondsten die we gewend zijn van het oudere werk, maar die ik de laatste jaren beduidend minder vond. De muziek is op de bekende leest geschoeid: gitaar, piano, hier en daar een mondharmonica. Lieve liedjes zoals ‘Ze zegt steeds liefje’ en ‘Ezra’ worden afgewisseld met snellere popsongs zoals ‘Het is wat het is’ en ‘Ik wou dat je een vreemde was’, waar de levenslust (weer) van afspat. Uiteraard ook nog wat speelse dingetjes, zoals de laatste track ‘Voicemail’, waarbij niet echt sprake is van een lied, maar een ‘volgesproken’ voicemail, waarbij Thomas Acda een verhaal vertelt over een man die overweegt voor de trein te springen (wel op de achtergrond muzikaal begeleid overigens). En dan nog het erg grappige nummer ‘Hm Hm Ja Ja,’ waarbij de tekst eigenlijk uit volledig niets zeggende kreten bestaat (“Want ik heb zoiets van een soort van een gevoel”) die om elke boodschap heendraaien (behalve dan wellicht de bedoeling ervan te duiden, het mijns inziens gegeven dat mensen vaak niet zeggen wat ze bedoelen). Conclusie voor mij is dus dat ‘Jouw Leven Lang Bij Mij’ uitstekend in elkaar zit en buitengewoon prettig om te beluisteren.
Charlie Winston – Hobo [2009][Pop]
Ik heb geen idee meer hoe ik bij deze cd terecht gekomen ben, het is in ieder geval een plaat die nog niet zo lang uit is. Wel is het er één die ik de afgelopen anderhalve maand bijzonder regelmatig beluisterd heb, omdat het mijns inziens een erg goed stukje vakwerk is. De stem van Charlie heeft hier en daar wel iets weg van een combinatie van Ben Harper en Michael Franti en ook de muziek heeft af en toe kenmerken van deze twee artiesten (onderstaand clipje geeft daar denk ik wel een beeld bij).
In het algemeen is het een vrij rustig, mid-tempo, album. Alhoewel de nummers erg variërend zijn, is er toch sprake van een zeker geheel, qua sound en qua opbouw. Diverse nummers (o.a. ‘I Love Your Smile’) refereren, door het gebruik van pianoklanken, wat naar invloeden van klassieke muziek, maar bij het merendeel is een akoestische gitaar de basis van het nummer. Dat afgewisseld met een aantal opvallende tracks zoals ‘My Life As A Duck’ (tekstueel) en ‘Genaration Spent’ (muzikaal), maakt dit tot een zeer verrassende en uitstekend uitgebalanceerde plaat.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=9nOd5_Bdc8I&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]
Mamas Gun – Routes To Riches [2009][Pop]
Over dit album zag ik recentelijk zoveel positieve berichten voorbij komen dat het voor mij onmogelijk was geworden het niet te beluisteren. Dit collectief, onder leiding van zanger/componist Andy Platts, heeft zichzelf vernoemd naar het succesvolle gelijknamige album van Erykah Badu. Dit schiep voor mij wel wat verwachtingen wat de muziekstijl betreft, maar die bleken totaal niet uit te komen. Sterker, de eerste keer beluisteren bracht nog niet gelijk de gewenste ‘klik’ bij me te weeg, misschien wel vanwege het feit dat niet aan die verwachtingen werd voldaan. Het vreemde is echter dat de plaat me zo intrigeerde dat ik hem inmiddels, in krap een week, een keer of 8 beluisterd heb. Het is een zeer gevarieerd popalbum, dat heen en weer gaat tussen aan de eighties denkende popsound (‘House On A Hill,’ ‘Rico’ en ‘Chasing Down Shadows’ bijvoorbeeld) en pure soul-funk die wel wat weg heeft van Jamiroquai (‘You Are The Music,’ ‘Psycho Territory’). Zelfs vleugjes Lenny Kravitz en Stevie Wonder kan ik niet ontkennen. Verrassend!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=xdxu7X5fLAk&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]
Op 12 maart komt postuum Jimi Hendrix’ “nieuwe” cd uit, getiteld ‘Valleys Of Neptune’.
Het album bevat twaalf tracks, waarvan het merendeel in 1969 is opgenomen (deels met de Experience en deels met de latere bassist Billy Cox. Een groot deel van de tracks is nog niet eerder officieel uitgebracht, zeker niet in deze kwaliteit.
De originele opnames zijn opgepoetst en afgemixt door Eddie Kramer, Jimi’s belangrijkste studiotechnicus.
Ik ben super nieuwsgierig!