door Andrew | 1 januari 2010 | Pop
C-Mon & Kypksi – We Are Square [Pop][2009]
Eind oktober 2008 verscheen de langverwachte opvolger van C-Mon & Kypski’s superfijne plaat ‘Where The Wild Things Are’ uit 2007. Uiteraard keek ik hier erg reikhalzend naar uit, want hun vorige album is door mij veel gedraaid en bejubeld. Helemaal toen de heren van het collectief in diverse interviews te kennen gaven dat het allemaal wat ruiger zou worden, met meer rock invloeden, was mijn nieuwsgierigheid tot ongekende hoogte opgestuwd.
Na de eerste keer luisteren viel het me eigenlijk eerlijk gezegd tegen. Ik vond het ‘gewoon’ goed, maar dat unieke en specifieke wat ik gewent was en verwacht had kon ik niet ontdekken. Wellicht dat dat een beetje kwam omdat ik enerzijds iets meer Hip-Hop invloeden verwacht had en anderzijds de ‘beloofde’ rocky edge ook niet echt naar boven kwam.
Ik ben de plaat echter wel met regelmaat blijven draaien en langzaam maar zeker verwerft hij een vaste plaats in mijn geheugen. Ik vind het niet één van de tien beste albums van 2009, maar hij schurkt er wel tegen aan (voor de beeldvorming ‘100%’ van The Slew is precies wat ik gehoopt had dat C-Mon & Kypski zouden maken).
Het is een verrassende collage van electronisch gestuurde muziek met opvallende loopjes en instrument gebruik, waarbij het heel moeilijk is om stil te blijven zitten. Een inovatief geheel, waarvan ik vooral denk dat er live heel veel mee te doen is. Mijn favoriete nummers zijn ‘China,’ ‘More Is Less,’ Bomba’ en ‘Revenge Of The Pinatas.’
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=MDtXPalv4ZQ&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 10 juli 2009 | Hip-Hop
Kyteman – The Hermit Sesssions [Hip-Hop][2009]
Deze muzikant volg ik al een behoorlijke tijd. Dat komt met name door zijn nadrukkelijke aanwezigheid in één van mijn favoriete bands Relax, maar ook omdat zijn zusje vroeger bij mijn dochter op het kinderdagverblijf heeft gezeten. Niet dat ik toen al in de gaten had dat hij zoveel talent had hoor, maar hij was een verdomd goede zwarte piet.
Ondanks zijn muzikale verleden heeft het wel even geduurd voor ik dit prachtige album goed tot me had laten doordringen. In beginsel vond ik de zeer lovende recensies wat ver gezocht, maar inmiddels ben ik het daar roerend mee eens. Het is allemaal wat minder gepolijst en glad als bij Relax, maar zeer gevarieerd en muzikaal gezien van een hoge kwaliteit. Een mix van Jazz, Hip-Hop, Lounge en Soul maakt dit album een luistertrip van begin tot einde. Zelf de Franstalige raps vallen totaal niet uit de toon (al is dat net één van die dingen waar ik zo aan moest wennen). Na het (erg op Benny Sings lijkende) jazzy intro gaat bij het eerste nummer ‘She Blew Like Trumpets’ gelijk de vergelijking met Relax op, iets wat overigens op de rest van het album veel minder is (misschien ‘No More Singin’ The Blues uitgezonderd). Van deze laatste is trouwens ook een erg fijne C-Mon & Kypksi remix beschikbaar. De reis gaat via Lounge (‘Une Seule Fois’ die perfect op een Hotel Costes verzamelaar past), onvervalste Hip-Hop (o.a. het Frans- en Engelstalige ‘City Is Burning’) en fantastische instrumentale Jazz (‘Sorry’) naar het electronische en dansbaardere segment (‘Stand For Something’). Kortom verrassend en zeer, zeer prettig.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=pQLhndB_Pfo&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 1 maart 2009 | Hip-Hop
The Herbaliser – Same As It Never Was [Hip-Hop][2008]
Het negende album van deze Hip-Hop formatie is pas de eerste die mijn aandacht trok! Gelokt door een positieve recensie besloot ik het aan te schaffen, om verrast te worden door een erg fijne plaat. De muziek die ze maken laat zich m.i. muzikaal erg vergelijken met bijvoorbeeld C-mon & Kypski (veel Jazz en Funk invloeden) en qua flow en rapstijl met Jurassic 5. Fijne grooves, ritmic scratching, erg veel blazers en prettige beats maken dit tot een genot voor het oor. De zang wordt op de meeste nummers verzorgd door Jessica Darling en zij heeft een erg fijne, soulvolle, wat rauwe stem, die een échte toegevoegde waarde vormt. Het geheel is met veel fantasie gecomponeerd (ook instrumentale nummers worden niet geschuwd). Al met al dus verrassend goed, spannend en lekker om te beluisteren.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
