Prince – LA3:The Conga Room

door | 19 april 2009 | Soul

Prince – LA3:The Conga Room [Soul][2009]
Ter ere van de lancering van zijn nieuwe album(s) heeft Prince op 28 maart in Los Angeles drie concerten gegeven (dezelfde avond(!!)). De (band)setting was alledrie de keren anders en de interessantste heb ik vandaag voor het eerst beluisterd (diverse malen :-)). Het betreft het powertrio optreden met oudgedienden Sonny T. en Michael B., waarmee ook het door mij zo gewaardeerde album ‘Lotusflow3r’ is opgenomen (en in het verleden het lekker rockende ‘The Undertaker’). Door die samenstelling (drums, bas en gitaar) is het eigenlijk meer Rock dan Soul, maar ik hou er nu eenmaal van om een allesomvattender genre aan deze artiest toe te wijzen.
De geluidskwaliteit is prima (geen soundboard, maar een publieksopname van een erg goed niveau), mede waardoor de sfeer erg goed te volgen is. Het rockt als een dolle, met Prince klassiekers als ‘I’m Yours,’ ‘Peach’ en ‘When You We’re Mine.’ Verrassende covers van The Beatles (‘With A Little Help From My Friends’), Jimi Hendrix (‘Spanish Castle Magic’) en Elvis Presley (‘All Shook Up’) aangevuld met nieuwere nummers als ‘Guitar,’ ‘Colonized Mind’ en ‘Dreamer.’
Dit mag van mij direct officieel worden uitgebracht, maar ik ben bang dat dat teveel gevraagd is. Heerlijk.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

De Staat – Wait For Evolution

door | 21 maart 2009 | Pop

De Staat – Wait For Evolution [Pop][2009]
Erg verrassend plaatje dit! Normaal gesproken niet het eerste wat bij mij top of mind is qua muziekstijl, maar zeer afwisselend en lekker in het gehoord liggend. Meestal ben ik wel van het zoeken van vergelijkingen met andere artiesten of muziekstijlen, maar dat gaat hier niet echt op (op een enkel nummertje na). Tenzij je concludeert dat er enorm veel vergelijkingen van toepassing zijn (Red Hot Chili Peppers, Gotcha!, Elvis Presley, B-52’s). De titeltrack is een voorbeeld van een nummer dat mij gelijk in z’n greep heeft, met de pulserende gitaarriff, het fijne ritme en de goede samenstelling van zang. Het nummer golft op en neer, van wat langzamer tot een eruptie aan energie. In z’n algemeenheid geldt deze gedrevenheid voor alle nummers op het album, never a dulll moment. Ze zijn origineel, swingend (op een rock manier) en staan als een huis.
Al met al is dit een album dat op dit moment hoog in mijn lijst staat voor beste albums van 2009.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod