![Soulquarians [video]](https://vantienoven.nl/wp-content/uploads/2018/01/the_soulquarians.jpg)
Ik ben al vanaf het begin groot fan van de Soulquarians, en heb alle albums van de verschillende projecten van dit collectief ook al vanaf dag 1. Van de meesten ook al voor ze als ‘collectief’ aan de slag gingen. Dit filmpje geeft erg goed weer hoe ze ontstaan zijn en welke geniale muziek ze hebben voortgebracht.
Janelle Monae – The Archaindroid [Soul][2010]
Dit album heeft mij al ruim twee maanden volledig in zijn greep. Het is zo verrassend, gevarieerd en extreem goed geproduceerd dat het binnen no-time een plaatsje heeft weten te veroveren in mijn muziekbrein. Voor mij ia het net zo indrukwekkend als toen ik het debuutalbum van Erykah Badu voor het eerst hoorde. Muzikaal zijn de twee albums overigens niet te vergelijken, ik doel op de ervaring. ‘The Archandroid’ is van begin tot einde een avontuur en vliegt heen-en-weer tussen soul, pop, klassiek, hip-hop en funk. Daardoor vind ik het buitengewoon moeilijk er een eenduidig etiket op te plakken en dat doet mij heel erg goed.
Bekijk voor een kleine impressie de video Cold War.
Erykah Badu – New Amerykah Pt. II: Return Of The Ankh [2010][Soul]
Ruim anderhalf jaar later dan oorspronkelijk de bedoeling was heeft ‘New Amerykah Pt. II: Return Of The Ankh’ het levenslicht mogen aanschouwen. Het feit dat Erykah’s nieuwe album de hoofdtitel ‘New Amerykah Pt. II’ draagt schept natuurlijk de nodige verwachtingen, zeker gezien de buitengewoon hoge kwaliteit die het ‘eerste deel’ ten toon spreide. Om maar met de deur in huis te vallen: Die verwachtingen worden wat mij betreft niet waar gemaakt.
Het is een zeer prettige plaat, dat wel, maar het mysterieuze (muzikaal) en soms wat ‘vage’ van haar vorige plaat hoor ik hier helemaal niet op terug. Op dit nieuwe werk staan in tegenstelling tot de vorige wel weer meer ‘liedjes’ (met kop-en-staart zeg maar). Daarbij was ‘Pt. I’ er eentje waarop wel wat maatschappijkritische geluiden waren te horen en bevat ‘Pt. II’ meer persoonlijke, romantischere thema’s. Als ik het goed begrepen heb was dat ook juist de bedoeling van Erykah Badu; om een zogenaamd tweeluik te maken, thematisch opgesplitst (gevisualiseerd door de beschrijving dat het ene album uit haar linker hersenhelft afkomstig is en de ander (deze) uit de rechterhelft).
Mijn favoriete nummers zijn ‘Window Seat,’ ‘Turn Me Away,’ ‘Umm Hmm’ en ‘Fall In Love.’ De rest is zeker niet slecht (wat mij betreft zijn er geen skipmomenten), maar ik verwacht nog zoveel andere, goede, nieuwe muziek dit jaar dat ik dit album niet in mijn top 10 van 2010 ga terug zien.
Lekker nummertje hoor! Voldoet absoluut aan mijn wensen/verwachtingen.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=6u18LKZk-Yo&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]
Mamas Gun – Routes To Riches [2009][Pop]
Over dit album zag ik recentelijk zoveel positieve berichten voorbij komen dat het voor mij onmogelijk was geworden het niet te beluisteren. Dit collectief, onder leiding van zanger/componist Andy Platts, heeft zichzelf vernoemd naar het succesvolle gelijknamige album van Erykah Badu. Dit schiep voor mij wel wat verwachtingen wat de muziekstijl betreft, maar die bleken totaal niet uit te komen. Sterker, de eerste keer beluisteren bracht nog niet gelijk de gewenste ‘klik’ bij me te weeg, misschien wel vanwege het feit dat niet aan die verwachtingen werd voldaan. Het vreemde is echter dat de plaat me zo intrigeerde dat ik hem inmiddels, in krap een week, een keer of 8 beluisterd heb. Het is een zeer gevarieerd popalbum, dat heen en weer gaat tussen aan de eighties denkende popsound (‘House On A Hill,’ ‘Rico’ en ‘Chasing Down Shadows’ bijvoorbeeld) en pure soul-funk die wel wat weg heeft van Jamiroquai (‘You Are The Music,’ ‘Psycho Territory’). Zelfs vleugjes Lenny Kravitz en Stevie Wonder kan ik niet ontkennen. Verrassend!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=xdxu7X5fLAk&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]