door Andrew | 13 maart 2010 | Rock
Jimi Hendrix – Valleys Of Neptune [2010][Rock]
Alhoewel ik pas de laatste 5 jaar een échte liefhebber van Jimi Hendrix ben geworden (voor die tijd had ik alleen maar een verzamelalbum en me niet verdiept in de backcatalogus) houd ik me nog steeds niet bezig met de muzikale verzameldrang die ik bij bijvoorbeeld Prince en Sly Stone wel heb. In de praktijk betekent dit dat ik nog lange niet alle muziek van Jimi ken en me vooral heb gefocust op de geniale albums die hij zelf bij leven heeft gemaakt. Bijna alle opnames die na zijn dood zijn verschenen en die hij dus niet zelf ‘gecompileerd’ heeft heb ik dan ook links laten liggen.
Ik was echter wel op voorhand zeer nieuwsgierig naar deze release. Vanwege de verwachte geluidskwaliteit en toch het verlangen dat blijft bestaan te verzwelgen in nostalgie (hoe zou Jimi’s muzikale erfenis er uit hebben gezien als hij nu nog geleefd zou hebben). Maar toch vooral omdat de nummers zijn opgenomen in een periode waarin in zijn algemeenheid veel creatieve en goede rockmuziek werd gemaakt.
Dit gezegd hebbende ben ik tot de conclusie gekomen dat Valleys Of Neptune een buitengewoon goed klinkende compilatie is van voornamelijk niet eerder officieel uitgegeven nummers. Ik zeg bewust compilatie, omdat ik wel de samenhang en het ‘gruizige’ van de originele albums een beetje mis. Het is een flink rockende plaat geworden, met voornamelijk uptempo nummers. Echte klassiekers, zoals diverse van Jimi’s hits, kan ik niet ontdekken in de ‘nieuwe’ nummers en de titeltrack vind ik, in tegenstelling tot wat ik hier en daar lees, niet zo’n bijzonder nummer.
Heel erg blij wordt ik van de lange versie van ‘Red House,’ een ware aanvulling op de reeds bestaande versies. Verder vind ik ‘Mr. Bad Luck,’ ‘Sunshine Of Your Love’ en ‘Lover Man’ er uitspringen. Zoals verwacht mag worden allemaal met lekker veel gitaargeweld.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 11 januari 2010 | And Then Some!
Op 12 maart komt postuum Jimi Hendrix’ “nieuwe” cd uit, getiteld ‘Valleys Of Neptune’.
Het album bevat twaalf tracks, waarvan het merendeel in 1969 is opgenomen (deels met de Experience en deels met de latere bassist Billy Cox. Een groot deel van de tracks is nog niet eerder officieel uitgebracht, zeker niet in deze kwaliteit.
De originele opnames zijn opgepoetst en afgemixt door Eddie Kramer, Jimi’s belangrijkste studiotechnicus.
Ik ben super nieuwsgierig!
door Andrew | 16 december 2009 | Rock
The Slew – 100% [Rock][2009]
Dit is voor mij het meest verrassende album van 2009. Via een Tweet van Nico Dijkshoorn (@dijkshoorn) werd ik op het bestaan er van gewezen en na het bekijken van wat youtube materiaal (zie onderaan deze post) ben ik helemaal voor de bijl gegaan. Dit is pure sixties-seventies rock op basis van hedendaagse hiphop-beats & scratches!! Een erg vette sound (lekker stevige gitaren die gruizig klinken met veel lage tonen), zang die, als je niet beter wist, gesampled zou kunnen zijn van oude platen van Jimi Hendrix, Cream of The Allman Brothers Band. Het is de perfecte mix van old meets new en klinkt als een klok. De band bestaat uit twee oudleden van Wolfmother (Chriss Ross en Myles Heskett) en de dj’s Kid Koala en Dynomite D. (die 10 jaar geleden onder andere al met de Beastie Boys tourden). Er gaat een wereld voor me open en ik kan niet wachten tot ik deze plaat op vinyl heb!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=E4N-CuPpsLY&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=en_US&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 19 april 2009 | Soul
Prince – LA3:The Conga Room [Soul][2009]
Ter ere van de lancering van zijn nieuwe album(s) heeft Prince op 28 maart in Los Angeles drie concerten gegeven (dezelfde avond(!!)). De (band)setting was alledrie de keren anders en de interessantste heb ik vandaag voor het eerst beluisterd (diverse malen :-)). Het betreft het powertrio optreden met oudgedienden Sonny T. en Michael B., waarmee ook het door mij zo gewaardeerde album ‘Lotusflow3r’ is opgenomen (en in het verleden het lekker rockende ‘The Undertaker’). Door die samenstelling (drums, bas en gitaar) is het eigenlijk meer Rock dan Soul, maar ik hou er nu eenmaal van om een allesomvattender genre aan deze artiest toe te wijzen.
De geluidskwaliteit is prima (geen soundboard, maar een publieksopname van een erg goed niveau), mede waardoor de sfeer erg goed te volgen is. Het rockt als een dolle, met Prince klassiekers als ‘I’m Yours,’ ‘Peach’ en ‘When You We’re Mine.’ Verrassende covers van The Beatles (‘With A Little Help From My Friends’), Jimi Hendrix (‘Spanish Castle Magic’) en Elvis Presley (‘All Shook Up’) aangevuld met nieuwere nummers als ‘Guitar,’ ‘Colonized Mind’ en ‘Dreamer.’
Dit mag van mij direct officieel worden uitgebracht, maar ik ben bang dat dat teveel gevraagd is. Heerlijk.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 3 augustus 2008 | Blues
John Mayer – Where The Light Is [Blues][2008]
Ik heb mijn bewondering voor John Mayer de afgelopen anderhalf jaar niet onder stoelen of banken gestoken en ben dan ook erg blij met deze nieuwe live registratie(s). ‘Where The Light Is’ is zowel op cd als dvd verschenen en is opgesplitst in drie delen (opgenomen in december 2007): een akoestische set, een powertrio set en een full band set. Wanneer je eerdere live opnames van John Mayer beluistert (bv het eerder besproken ‘Live in New York’ en het live album ‘Try’) dan kun je goed horen dat deze man zich blijft ontwikkelen. ‘Where The Light Is’ is een uitstekende dwarsdoorsnede van de kwaliteiten van deze zanger/gitarist. Alhoewel ik zelf het meest gecharmeerd ben van het ’trio gedeelte’ (de meest pure vorm van bluesrock) zijn ook de andere optredens van een meer dan uitstekende kwaliteit en vibe. De liedjes klinken soms zo simpel, dat je je afvraagt waar iemand het talent vandaan haalt om zoiets moois te kunnen creëren. Alles wordt strak en solide gespeeld, de arrangementen zijn niet veel spannender dan de album versies, maar het voordeel is dat er lekker veel gesoleert wordt (door John op zijn gitaar wel te verstaan) en dat vind ik bij dit soort muziek erg lekker. Voeg daarbij het feit dat ik nu ook eindelijk live versies heb van Jimi Hendrix’ ‘Bold As Love’ en ‘Wait Until Tomorrow’ (door John Mayer’s studioversie van de eerste van deze twee nummers ben ik hem nauwgezet gaan beluisteren) en mijn geluk kan niet op. Nu is het nog het wachten op een volledige live versie van ‘Dreams To Remember’ (op deze plaat alleen als intro voor ‘Gravity’ gespeeld).
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
