José James – Blackmagic

José James - Blackmagic

José James – Blackmagic [2010][Soul]
Ik werd vrij onverwacht geconfronteerd met het bericht dat het nieuwe album van José James zou verschijnen, maar was daar, gezien zijn uitstekende vorige album, wel erg blij mee. De verwachtingen waren erg hoog gespannen en jammer genoeg worden ze niet helemaal ingelost. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het een heel goed album, maar het kan niet tippen aan  ‘The Dreamer‘ en dat komt voornamelijk omdat de jazz-basis die daar werd gelegd hier volledig is verdwenen. ‘Blackmagic’ is een zeer geslaagde Soulplaat, alleen het unieke van José James vond ik dat deze man er in geslaagd was een buitengewoon intrigerende mix van Jazz met Soul (en een vleugje Hip-Hop) te creëren. Verwacht ook hier weer geen up-tempo songs, de meeste muziek is mid-tempo, waarbij opvalt dat de ritmes regelmatig elektronisch zijn (drumcomputer) en de rest voornamelijk organisch (relaxte blaaspartijen en pianospel). ‘Warrior’, het meest opvallende nummer, is mijn favoriet. Wanneer er meer van dit soort speelse huzarenstukjes op hadden gestaan was ik wellicht nog meer onder de indruk geweest. Nu blijft het een album wat vooral heel erg prettig is om ‘op de achtergrond’ te beluisteren wanneer je met iets anders bezig bent.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

De Tien Beste Albums van 2008

     01. Beck – Modern Guilt

     02. Nikka Costa – Pebble To A Pearl

     03. Al Green – Lay It Down

     04. Lenny Kravitz – It’s Time For A Love Revolution

     05. Raphael Saadiq – The Way I See It

     06. Kane – Everything You Want

     07. Tom Jones – 24 Hours

     08. Seal – Soul

     09. José James – The Dreamer

     10. Erykah Badu – New Amerykah

Uitleg: Het ontstaan van: Lijstenbrij

José James – The Dreamer


José James – The Dreamer [2008][Jazz]

Hoe misleidend (in mijn beleving) een hoes soms kan zijn bewijst de cover van ‘The Dreamer’. De eerste indruk die de foto op mij maakt is die van een man die Hip-Hop maakt, dan’wel Soul Music. Niets is minder waar! Dit is Jazz met een hoofdletter J. Desondanks zijn invloeden van Soul, Hip-Hop en Drum & Bass onmiskenbaar aanwezig. Prachtige composities met veel piano en blaasinstrumenten, gecompleteerd met de warme stem van José maken dit een genot om te beluisteren. Misschien is het voor veel muziekliefhebbers te specifiek, maar ik word warm bij nummers als ‘Spirits Up Above’ (bluesinvloeden), ‘Blackeyedsusan’ (Soul/Hip-Hop invloeden) en ‘Park Bench People’ (pure Soul). Dit neemt overigens niet weg dat de echte Jazznummers (zoals ‘Red’ en ‘The Dreamer’) ook fantastisch zijn. Dit is met recht een voorbeeld van een slow/midtempo album waar ik kippenvel van krijg.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod