De Tien Beste Albums van 2011

De Tien Beste Albums van 2011

01. Van Hunt – What Were You Hoping For
Een zeer eigenzinnige en obscure plaat. Ik hou van muzikanten die het experiment niet schuwen en bij hun nieuwe albums een andere weg durven in te slaan. Van Hunt is daar ontegenzeggelijk in geslaagd!

02. Bon Iver – Bon Iver
Buitengewoon verrassende en zeer sferische popplaat. Bon Iver heeft met zijn zeer eigen stemgeluid en muzikale gevoel een heerlijk album gemaakt, een waar kunstwerk.

03. Raphael Saadiq – Stone Rollin’
Nieuwe Soul/Funk die klinkt alsof het gemaakt is in de jaren 60/70. Je moet het maar kunnen en durven. Stone Rollin’ swingt als een tierelier en Saadiq is de meester in het maken van muziek met een retrospectief sausje.

04. Nikka Costa – Pro*Whoa
Wat voor Van Hunt opging geldt zeker voor Nikka Costa. Dit album is niet te vergelijken met haar voorgaande platen (en die zijn ook al zo goed), maar verrassend qua geluid en goed geproduceerd.

05. Chef’ Special – One Mor For The Mrs.
Van Neerlands bodem, met een duidelijk Haarlems geluid. Een erg goede combinatie van funk, hip-hop en pop. Een genot om naar te luisteren en een waardig opvolger van bands als Relax en Gotcha!

06. The Black Keys – El Camino
Heerlijke Pop/Rock plaat, minder gruizig dan voorganger Brothers, maar is (zeker na een paar keer beluisteren) niet uit je hoofd te krijgen. Voorspeld als de nieuwe Mega-Act en dat zou wel eens waarheid kunnen worden.

07. Selah Sue – Selah Sue
Alleen al voor het nummer ‘This World’ zou dit album bij iedereen in de Top 10 moeten staan. De productie is fantastisch, de mix van reggae en soul is subliem en de stem van Selah Sue is opvallend.

08. Mayer Hawthorne – How Do You Do
Blanke Soul met een hoofdletter S: Mayer Hawthorne heeft een fenomenale tweede plaat afgeleverd. Ik hoor Beach Boys invloeden, Philly Soul en ook een tegen jaren 70 Motown aanschurend geluid. Errug lekker!

09. Wagon Christ – Toomorrow
Uit de sampling/dance hoek komt deze bizarre, maar oh zo swingende, plaat van Wagon Christ. Beluisteren zonder afleiding want de vele soundeffects verdienen het. En probeer dan maar eens stil te blijven zitten.

10. US3 – Lie, Cheat & Steal
De ouwetjes van US3 hebben een nieuwe plaat uitgebracht. Verwacht niet dat het te vergelijken is met hun hit Cantaloop, maar het klinkt buitengewoon relaxed, soulvol en is prima geproduceerd.

Tegenvallers:
Ook in 2011 zijn weer een aantal albums verschenen waarvan ik veel meer had verwacht. Joss Stone’s LP1 was daar een voorbeeld van, een ronduit saaie plaat waar ik niet warm of koud van werd. Lenny Kravitz‘ Black and White America vond ik als geheel heel erg tegenvallen. Er staan weliswaar een tiental goede nummers op, die samen een prima playlist vormen, maar het geheel vond ik onder zijn niveau.
In de overdreven opgehemelde platen van Birdy en Superheavy heb ik me helemaal niet kunnen vinden. Deze zijn wat mij betreft te zwaar overschat. Tot slot het bijeengeraapte zwikkie restanten van Amy Winehouse; er staan een paar leuke tracks op, maar als album is dit niet serieus te nemen.


Uitleg:
Het ontstaan van: Lijstenbrij

Wicked Soul From the 21st Century

Various Artists – Wicked Soul From the 21st Century
Meestal beluister ik volledige albums van artiesten. Er is de afgelopen periode (ongeveer twee jaar) echter zoveel mooie, nieuwe, Soul verschenen dat ik mezelf er op betrapte dat ik deze Playlist toch heel regelmatig beluisterde. Mayer Hawthorne en Soulive waren de laatste puzzelstukjes die op hun plek moesten vallen, waardoor ik nu eindelijk weer een gefinaliseerde lijst heb.

  1. Daniel Merriweather – You Don’t Know What Love Is
  2. Mayer Hawthorne – The Ills
  3. Jenny Lane – Fear
  4. Soulive – Tonight
  5. Waylon – Wicked Way
  6. Nikka Costa – Cry Baby
  7. Raphael Saadiq – love that girl
  8. Lady Linn – A Love Affair
  9. Kylie Auldist – It’s On
  10. James Morrison – Nothing Ever Hurt Like You
  11. Eli ‘Paperboy’ Reed – Doin’ The Boom Boom
  12. Joss Stone – Big ‘Ol Game
  13. Jamie Lidell – Another Day
  14. Marc Broussard – Keep Coming Back
  15. Melanie Fiona – Johnny
  16. Ryan Shaw – Do The 45
  17. Stephanie McKay – Tell It Like It Is
  18. Boris – Loosin Up
  19. Robin Thicke – Magic
  20. Laura Jansen – Wicked World

Uitleg: Het ontstaan van: Suggested Playlist

Joss Stone – Colour Me Free!

Joss Stone – Colour Me Free! [Soul][2009]
Zo, het najaar is begonnen en de eerste verrassing is wat mij betreft al te beluisteren. Deze nieuwe plaat van Joss Stone is wat ik had gehoopt dat de vorige zou zijn. Die vond ik helaas veel te gepolijst en teveel gebaseerd op ballads. Met dit album maakt ze die vergissing wat mij betreft in één keer goed. Naar eigen zeggen heeft ze het in het geheim opgenomen, omdat ze de bemoeienis van haar platenmaatschappij beu was. Overigens is dat goed terug te horen in het thema van de eerste track ‘Free Me’, waarbij ze zelfs in de laatste secondes letterlijk zingt ‘Free Me EMI, Free Me Now.’
De sound van het album is het best te typeren als een volle, moderne, Soulplaat. De kwaliteit van de muzikanten en de productie staat buiten kijf, gecombineerd met die fijne fijne stem maakt het tot een feestje. De nummers zijn gevarieerd, maar passen als een geheel bij elkaar. Van de Funk/Blues in ‘Parallel Lines’ (met een zeer prettige bijdrage van Jeff Beck) tot een wat klassiekere Soulballad als ‘Lady,’ of het als van Otis Redding klinkende nummer ‘4 And 20,’ ik vind het allemaal even geweldig. En dan dat nummer ‘Stalemate’ samen met zanger Jamie Hartman, wat heeft die een aparte stem en wat is dat een indrukwekkende song zeg. Het bevat een vleugje van een countrysound en het valt toch echt onder de categorie ‘ballades,’ maar ik (jawel) vind hem prachtig.
Het is wel te merken dat ik superlatieven te kort kom, dit album dendert mijn top tien van 2009 binnen!

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

Raphael Saadiq – The Way I See It

Raphael Saadiq – The Way I See It [Soul][2008]
WOW!! Tot mijn grote verrassing was daar plots het nieuwe album van Raphael Saadiq. Met dit album gaat deze muzikale duizendpoot super retro. Het is een klassieke Soulplaat geworden, die net zo gemakkelijk uit de jaren zestig zou kunnen stammen. Het mooie er aan is dat deze retrosound bewust zo gecreëerd is en van begin tot het einde terug te horen is. In de opbouw van nummers, de gebruikte instrumentatie, de zangstijl, kortom de hele feel is alsof je naar een klassieker zit te luisteren. Eigenlijk is dit het geluid dat ik had gehoopt te horen op het album ‘Introducing Joss Stone’, toen ik vernam dat Raphael dat zou produceren. Dat mocht niet zo zijn (die plaat vond ik te glad), maar wordt hierbij in één klap goedgemaakt. Joss Stone zingt overigens op één van de nummers (‘Just One Kiss’) mee, een fijne midtempo track met violen en achtergrondzang om de vingers bij af te likken. Tel daar bij op dat ook Stevie Wonder en Jay-Z acte de présence geven en mijn enthousiasme kent helemaal geen grenzen meer. Ja, zelfs het nummer met Jay-Z heeft die ‘classic feel’ (ondanks dat Hip-Hop natuurlijk niet in dat tijdsbeeld te plaatsen is).
Voor eenieder die van de originele Motownsound of Staxx houdt is dit een absolute aanrader, Raphael Saadiq voert de door Mark Ronson ingezette revival van Classic Soul nog wat verder door (dit is ‘Valerie’ tot de 2e macht).

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod