Robin Thicke – Sex Therapy: The Experience

Robin Thicke – Sex Therapy: The Experience [Soul][2009]
Een waarschuwing vooraf: deze plaat is erg lekker, maar ook glad, commercieel en clichés worden niet geschuwd.
De weg die Thicke bewandelt is op zich wel verrassend. In 2002 breekt hij wereldwijd door met zijn single ‘When I Get You Alone,’ een popsong gebaseerd op een sample Beethovens Symphonie no. 5. De clip is zoveel op tv geweest, dat iedereen hem nog wel zal kennen (ik heb hem onderaan maar even toegevoegd als reminder): een langharige fietscourier die al zingend door New York fietst.
Het bijbehorende album (A Beautiful World) vond ik geniaal: poppy met invloeden die tussen de Beatles en Stevie Wonder heen en weer vlogen.
Daarna kwam hij onder de invloed van The Neptunes en andere aan Hip-Hop/R&B gelieerde producers, knipte zijn haar kort en werd meer en meer een hedendaagse R&B zanger. De albums die werden gereleased (twee) vond ik duidelijk minder, er stonden wel enkele (hele) goede nummers op, maar het was mijns inziens te veel eenheidsworst.

Maar nu is zijn vierde album verschenen en die vind ik ronduit intigrerend. Als een mix van een soort blanke R. Kelly en Justin Timberlake zingt hij zijn weg door, uitstekend geproduceerde, hedendaagse R&B/Pop/Soul. Met medewerking van diverse andere artiesten (o.a. Jay-Z, Snoop Dogg en Estelle) zijn een aantal zeer prettig in het gehoor liggende songs opgenomen. ‘Meiple,’ ‘Rollacoasta’ en ‘Sakin’ It 4 Daddy’ zijn de wat snellere nummers (Justin Timberlake achtig), en nummers als ‘Sex Therapy,’I Got U’ en ‘Mona Lisa’ zijn meer de R. Kelly kant. Heerlijk.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=B7K7orMOHqY&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=en_US&feature=player_embedded&fs=1]

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

Madonna – Hard Candy

Madonna – Hard Candy [2008][Pop]
Ik ben geen uitgesproken fan van Madonna, al heb ik door de jaren heen behoorlijk wat platen van haar bij elkaar verzameld. De single ‘4 Minutes’ vond ik echter veelbelovend, omdat ik de muziek/producties van Timbaland errug lekker vind. Ik hoopte dus vooral op een album dat vergelijkbaar zou zijn met Justin Timberlakes ‘Futuresex/Lovesounds’ en werd daarin niet teleurgesteld. Het is een zeer prettige dans-popplaat met de inmiddels herkenbare beats en samples die de sound van Timbaland, maar ook Pharrell Williams zo kenmerken. Niet een plaat die ooit in de top tien van beste albums allertijden terecht zal komen, maar daarom niet minder prettig. De plaat dendert uit de speakers en stilzitten is er niet bij. Mijn favorieten zijn ‘4 Minutes’, ‘Give It 2 Me’, ‘Heartbeat’ en ‘Dance 2night’. De ballad ‘Devil Wouldn’t Recognize You’ had van mij niet gehoeven.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod