door Andrew | 5 december 2009 | Pop
Daniel Merriweather – Love & War [Pop][2009]
Ineens was daar dit jaar het album van Daniel Merriweather, geproduceerd door Mark Ronson (ook de producer van Amy Winehouse’s succesalbum ‘Back To Black’). De hand van de producer is naar mijn mening erg goed te horen en dat vind ik persoonlijk erg prettig. ‘Love & War’ is een plaat die ik dit jaar best wel vaak gedraaid heb, terwijl ik dat op voorhand (na eerste keer beluistering) niet had verwacht. Het is een afwisselend geheel, met poppy invloeden die gaan van The Beach Boys tot de eerder genoemde Amy Winehouse. Daniel heeft een fijne, soulvolle stem en kan zowel de wat hogere octaven aan als een iets rauwer, lagere (toon) zang ten gehore brengen. Er is niet bezuinigd op het gebruik van instrumenten en de productie is ijzersterk.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=bO4F9WkNyrQ&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 18 september 2008 | Soul
Raphael Saadiq – The Way I See It [Soul][2008]
WOW!! Tot mijn grote verrassing was daar plots het nieuwe album van Raphael Saadiq. Met dit album gaat deze muzikale duizendpoot super retro. Het is een klassieke Soulplaat geworden, die net zo gemakkelijk uit de jaren zestig zou kunnen stammen. Het mooie er aan is dat deze retrosound bewust zo gecreëerd is en van begin tot het einde terug te horen is. In de opbouw van nummers, de gebruikte instrumentatie, de zangstijl, kortom de hele feel is alsof je naar een klassieker zit te luisteren. Eigenlijk is dit het geluid dat ik had gehoopt te horen op het album ‘Introducing Joss Stone’, toen ik vernam dat Raphael dat zou produceren. Dat mocht niet zo zijn (die plaat vond ik te glad), maar wordt hierbij in één klap goedgemaakt. Joss Stone zingt overigens op één van de nummers (‘Just One Kiss’) mee, een fijne midtempo track met violen en achtergrondzang om de vingers bij af te likken. Tel daar bij op dat ook Stevie Wonder en Jay-Z acte de présence geven en mijn enthousiasme kent helemaal geen grenzen meer. Ja, zelfs het nummer met Jay-Z heeft die ‘classic feel’ (ondanks dat Hip-Hop natuurlijk niet in dat tijdsbeeld te plaatsen is).
Voor eenieder die van de originele Motownsound of Staxx houdt is dit een absolute aanrader, Raphael Saadiq voert de door Mark Ronson ingezette revival van Classic Soul nog wat verder door (dit is ‘Valerie’ tot de 2e macht).
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
