door Andrew | 17 december 2009 | Jazz
Nellie McKay – Normal As Blueberry Pie [Jazz][2009]
Totaal onverwacht struikelde ik onlangs over de nieuwe cd van Nellie McKay. Met haar debuutalbum heeft ze een paar jaar geleden een blijvende en verpletterende indruk op me gemaakt (sterker nog die staat al een behoorlijke tijd in mijn top tien van beste albums ooit), dus hier was wel sprake van een verrassing. Het album is een tribute aan Doris Day, iemand waarvan ik eigenlijk niks ken. Het enige nadeel wat ik dus zo op voorhand kan ontdekken is dat er geen pareltjes van scherpe teksten van Nellie’s eigen hand zijn deze keer, maar verder heb ik geprobeerd onbevooroordeeld naar deze plaat te luisteren.
Het is een zeer sober klinkend album (geen bombast), waarbij de muzikale omlijsting buitengewoon goed tot zijn recht komt. De stem van Nellie gaat heen en weer tussen heel breekbaar en zeer warm, wat (in combinatie met de gebruikte instrumentatie) resulteert in een zeer sfeervolle sound, die uitstekend bij deze tijd van het jaar past. Buiten een pak sneeuw, binnen een haardvuur, een goed glas wijn en deze muziek: een hele fijne manier om de feestdagen door te komen zonder de geijkte kerstliederen.
In onderstaand filmpje een interview met Nelly over de totstandkoming van het album en de keuze voor Doris Day covers. Daarbij krijg je ook een goede indruk van de sound van het album:
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=9Dxvnm-X5VY&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 28 oktober 2009 | Pop
Wende – No. 9 [Pop][2009]
Op het verschijnen van dit album werd ik gewezen door een welwillende en enthousiaste collega. Als dat niet gebeurd was vermoed ik dat hem nooit beluisterd zou hebben en dat zou een enorm gemis zijn geweest. Het is voor het eerst dat Wende een Engelstalige plaat heeft uitgebracht en kan wat mij betreft wedijveren met de beste internationale releases in het genre.
Het is een rijk georkestreerde plaat geworden met prachtige, soms erg verrassende nummers. Het is niet gemakkelijk om dit te typeren en dat geeft voor mij al aan dat we hier iets bijzonders hebben om te beluisteren. Om toch wat vergelijkingen te proberen te maken hoor ik er wel iets in van Nellie McKay, Kate Bush en Joni Mitchell. Wende is vooral bekend geworden door haar vertolking van Franse Chansons en, alhoewel haar stem daar op momenten wel aan doet denken, daar is qua muziekstijl hier helemaal niks van te merken.
De nummers zijn met zorg geschreven en er wordt veelvuldig gebruik gemaakt van klassieke instrumenten (strijkers, maar ook diverse blaasinstrumenten en percussie). Het verrassende zit hem in de wendingen die de songs nemen, het zijn geen recht-toe-recht-aan songs. Luister maar eens naar het formidabele ‘Roses In June’ en ‘Dream,’ dan wordt direct duidelijk wat ik bedoel.
Het hele album staat vol met van dit soort opvallende juweeltjes van songs en gezien het aantal keren dat ik er nu al (in een week) naar geluisterd heb is mijn voorspelling dat dit minimaal de op-één-na beste plaat van het jaar voor mij zal worden.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 12 december 2007 | Pop
Leaf – Life’s A Beach [2007][Pop]
Een zomerplaat op het eind van het jaar! De single ‘Wonderwoman’ is een
gigantische hit geweest, een super vrolijk nummer met zo’n geweldig refrein
‘Why is my life so boring’. Ik vind het wel mooi wanneer de muziek een andere
sfeer oproept (goed humeur) dan een cynische tekst. Het is een methodiek
waarvan ook Nellie McKay zich wel bediende. Hierdoor getriggerd ben ik op zoek gegaan naar het album en dat is eigenlijk van hetzelfde laken een pak.
Het is een vrolijk album met zeer veel zomerse invloeden (reggae, akoestische
gitaarpop, mondharmonica) waardoor je je in de lente of zomer waant (en dat is zo’n lekkere gedachte). Ben benieuwd hoe deze Utrechtse band live is en ga er van uit dat ik dat in 2008 wel zal ontdekken. Mijns inziens een absolute
aanrader!!
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
