Dan Le Sac vs Scroobius Pip – Angles

door | 20 februari 2010 | Hip-Hop

Dan Le Sac vs Scroobius Pip - Angles

Dan Le Sac vs Scroobius Pip – Angles [2008][Hip-Hop]
Om te beginnen natuurlijk een prachtige albumcover! Ik las ergens een positieve recensie over deze plaat (rond de release in 2008 alweer)  en dat gecombineerd met die opvallende hoes deed me besluiten hem te beluisteren. Dan Le Sac vs Scroobius Pip is een Brits Hip-Hop duo die, wat mij betreft, te vergelijken valt met onze Pete Philly & Perquisite. Niet zozeer wat sound betreft, maar vooral qua creativiteit en rolverdeling (de een is verantwoordelijk voor de vocals en de ander voor de muziek en productie). Het heeft hier en daar ook wel wat weg van de vrijblijvendheid van De La Soul’s ‘3 Feet High & Rising’.

De sound op ‘Angles’ is er één van electronica, met veel samples, fijne beats en ook gitaren worden niet geschuwd. Wat het verder opvallend maakt is natuurlijk de duidelijk Britse tongval van Scroobius Pip, waardoor het voor Hip-Hop buitengewoon anders klinkt dan we meestal horen. In maart 2010 schijnt hun nieuwe album te verschijnen en ik ben erg benieuwd of die me net zo positief kan verrassen als deze.

Hieronder nog even het videoclipje van een van mijn favoriete nummers van het album ‘Look For The Woman,’ om een idee te geven hoe creatief ze zijn en hoe het klinkt:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=yqnKbdqjh2I&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

Pete Philly & Perquisite – Mystery Repeats

door | 14 oktober 2007 | Hip-Hop

Pete Philly & Perquisite - Mystery Repeats
Pete Philly & Perquisite – Mystery Repeats [2007][Hip-Hop]
Het nieuwe album van PP&P wordt overal de hemel ingeprezen, en terecht! Ingedeeld in het genre Hip-Hop, maar eigenlijk is het de vraag of dat wel juist is. Muzikaal gezien is dit album zo anders dan de sound die in het algemeen bij ‘Hip-Hop’ hoort dat in mijn bescheiden optiek het
genre door PP&P naar een nieuw niveau is getild (ach, naar Nederlandse maatstaven dan toch tenminste). Waar de algehele sfeer van hun debuutalbum (‘Mindstate’) nog donker en pessimistisch was klinkt een en ander hier wat opgeruimder. Veel ruimte voor de muzikale inbreng van Perquisite maakt ook dat de ‘beats’ minder nadrukkelijk zijn dan we van de heren gewend waren. De muzikale reis slingert je van jazz naar klassiek naar wereld, waardoor het erg
gevarieerd is én geen moment gaat vervelen. Toppers als ‘Fish To Fry’, ‘Q&A’, ‘Traveller’ en ‘Last Love Song’ worden afgewisseld met minder uitgesproken nummers als ‘Believer’, ‘Third Degree’ en ‘Empire’ waardoor er sprake is van een goede balans tussen de uptempo en langzamere nummers. Ik heb het hier wel vaker gezegd, en het wordt wederom bewezen: Er wordt in Nederland zeer veel mooie muziek gemaakt, door even zo getalenteerde artiesten.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod