01. Van Hunt – What Were You Hoping For
Een zeer eigenzinnige en obscure plaat. Ik hou van muzikanten die het experiment niet schuwen en bij hun nieuwe albums een andere weg durven in te slaan. Van Hunt is daar ontegenzeggelijk in geslaagd!

02. Bon Iver – Bon Iver
Buitengewoon verrassende en zeer sferische popplaat. Bon Iver heeft met zijn zeer eigen stemgeluid en muzikale gevoel een heerlijk album gemaakt, een waar kunstwerk.

03. Raphael Saadiq – Stone Rollin’
Nieuwe Soul/Funk die klinkt alsof het gemaakt is in de jaren 60/70. Je moet het maar kunnen en durven. Stone Rollin’ swingt als een tierelier en Saadiq is de meester in het maken van muziek met een retrospectief sausje.

04. Nikka Costa – Pro*Whoa
Wat voor Van Hunt opging geldt zeker voor Nikka Costa. Dit album is niet te vergelijken met haar voorgaande platen (en die zijn ook al zo goed), maar verrassend qua geluid en goed geproduceerd.

05. Chef’ Special – One Mor For The Mrs.
Van Neerlands bodem, met een duidelijk Haarlems geluid. Een erg goede combinatie van funk, hip-hop en pop. Een genot om naar te luisteren en een waardig opvolger van bands als Relax en Gotcha!

06. The Black Keys – El Camino
Heerlijke Pop/Rock plaat, minder gruizig dan voorganger Brothers, maar is (zeker na een paar keer beluisteren) niet uit je hoofd te krijgen. Voorspeld als de nieuwe Mega-Act en dat zou wel eens waarheid kunnen worden.

07. Selah Sue – Selah Sue
Alleen al voor het nummer ‘This World’ zou dit album bij iedereen in de Top 10 moeten staan. De productie is fantastisch, de mix van reggae en soul is subliem en de stem van Selah Sue is opvallend.

08. Mayer Hawthorne – How Do You Do
Blanke Soul met een hoofdletter S: Mayer Hawthorne heeft een fenomenale tweede plaat afgeleverd. Ik hoor Beach Boys invloeden, Philly Soul en ook een tegen jaren 70 Motown aanschurend geluid. Errug lekker!

09. Wagon Christ – Toomorrow
Uit de sampling/dance hoek komt deze bizarre, maar oh zo swingende, plaat van Wagon Christ. Beluisteren zonder afleiding want de vele soundeffects verdienen het. En probeer dan maar eens stil te blijven zitten.

10. US3 – Lie, Cheat & Steal
De ouwetjes van US3 hebben een nieuwe plaat uitgebracht. Verwacht niet dat het te vergelijken is met hun hit Cantaloop, maar het klinkt buitengewoon relaxed, soulvol en is prima geproduceerd.

Tegenvallers:
Ook in 2011 zijn weer een aantal albums verschenen waarvan ik veel meer had verwacht. Joss Stone’s LP1 was daar een voorbeeld van, een ronduit saaie plaat waar ik niet warm of koud van werd. Lenny Kravitz‘ Black and White America vond ik als geheel heel erg tegenvallen. Er staan weliswaar een tiental goede nummers op, die samen een prima playlist vormen, maar het geheel vond ik onder zijn niveau.
In de overdreven opgehemelde platen van Birdy en Superheavy heb ik me helemaal niet kunnen vinden. Deze zijn wat mij betreft te zwaar overschat. Tot slot het bijeengeraapte zwikkie restanten van Amy Winehouse; er staan een paar leuke tracks op, maar als album is dit niet serieus te nemen.

Uitleg: Het ontstaan van: Lijstenbrij