door Andrew | 15 november 2010 | Playing On My iPod, Pop
Schradinova – India Lima Oscar Victor Echo You [2010][Pop]
Als Room Eleven liefhebber van het eerste uur was ik natuurlijk buitengewoonnieuwsgierig naar de eerste soloplaat van Janne Schra (zangeres van voornoemde band).Wat ik voornamelijk wilde weten is of de muzikale koers die gekozen zou worden net zospannend en fris zou zijn als bij de (helaas slechts) twee albums van Room Eleven. Eerlijkgezegd was ik een beetje bang dat er voor een veilige, middle-of-the-road popsound zouworden gekozen. Gelukkig bleek dat niet (geheel) het geval!
Alhoewel de jazzy ‘feel’ van weleer niet terugkeert op dit album, zijn de composities vaneen erg hoog niveau en zowel afwisselend als creatief. Een buitengewoon illustrerendvoorbeeld hiervan vind ik ‘Italian Family,’ een prachtige ballade, gedragen door enkelepiano begeleiding, waarin Janne’s stem fenomenaal breekbaar over het voetlicht komt.Er staan ook een paar popsongs op die me wat minder aanspreken, maar wanneer jebijvoorbeeld luistert naar de titeltrack wordt je gelijk gegrepen door de diversiteit van deplaat (dit nummer heeft een geweldige brug).
Conclusie is wat mij betreft dat het een zeer goed geslaagde plaat is die heerlijkwegluistert.
door Andrew | 2 februari 2010 | Soul
Caro Emerald – Deleted Scenes From The Cutting Room Floor [2010][Soul]
Na het succes van Caro’s fantastische eerste single ‘Back It Up’ (het eerste fysieke singletje dat ik in jaren heb aangeschaft) heeft het nog behoorlijk lang geduurd voor het album eindelijk verscheen. Wat mij betreft was het resultaat het wachten meer dan waard! Natuurlijk staat ook het tweede succesnummer ‘A Night Like This,’ bekend van de Martini reclame, er op, maar de rest is naar mijn mening van dezelfde hoge kwaliteit. De muziek is origineel, het past allemaal buitengewoon goed bij elkaar en een vrolijk feest om te beluisteren. Liefhebbers van Room Eleven moeten hier absoluut mee uit de voeten kunnen, maar ook als je van Relax houdt zal dit je wel aanspreken. Combinaties van jazzy ritmes (zoals uit de eerste helft van de 20e eeuw) met scratching, veel blazers, pompende (contra)bas ritmes en de prettige zang van Caro, maken dit voor mij het eerste muzikale hoogtepunt van 2010.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=RbK5yyn89IQ&hl=nl_NL&fs=1&]
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=q33j3qjjdTM&hl=nl_NL&fs=1&]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 26 mei 2009 | Pop
Room Eleven – Live in Carré! [Pop][2008]
Heerlijk, eindelijk een fijne, kwalitatief zeer goede, live opname van een show van Room Eleven. Dit concert is opgenomen in Carré in maart 2009 en tegelijk verschenen op zowel DVD als CD (één verpakking). Enkele nummers die wel op de DVD staan hebben de CD niet gehaald (China Town, Seeds, I Wanna Be Your en Busisness Card). Begrijpelijk, omdat ze in het geheel wat uit de toon vallen (bijvoorbeeld een Nederlandstalig nummer en één zonder versterking), maar persoonlijk vind ik dat wel jammer wat betreft ‘I Wanna Be Your’ en ‘Business Card’, omdat dat één van mijn eigen favorieten is. Verder valt op dat de CD (gelukkig) ge-edit is, waardoor het meer een ‘muziek’concert is; de volgorde is (een heel klein beetje) anders dan op de DVD en het vele gepraat van Janne is eruit geknipt (leuk om een keer te zien, maar niet bij het beluisteren van de muziek). De balans tussen de rustigere, gevoelige nummers en de snellere is prima, waardoor het een genot is om naar te luisteren. Daarbij wordt de band tijdens een deel van het optreden versterkt door een puike blazerssectie, waardoor het qua geheel behoorlijk wat body krijgt. Ik vind het erg jammer dat ik hier niet bij ben geweest, maar prijs me zeer gelukkig met deze beelden en opname.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 13 juni 2008 | Soul
Giovanca – Subway Silence [2008][Soul]
Dox Records is een Nederlands label dat zich de afgelopen jaren heeft onderscheiden door diverse albums uit te brengen van zeer getalenteerde artiesten (o.a. Benny Sings en Wouter Hamel). Ook het debuutalbum van Giovanca is zo’n fijne plaat en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hij geproduceerd is door Benny Sings (iets wat me op het moment van schrijven nog niet bekend is, want ik heb nog geen album art-work kunnen doorspitten). Eerlijk gezegd is het genre meer ‘Jazz Soul’ dan pure Soul. Er staan veel prachtige melodieuze en goed georkestreerde liedjes op. Ik heb wat moeten wennen aan de uitspraak van Giovanca, maar deze is niet storend (heeft af en toe wel wat weg van Loïs Lane) en ze zingt prima. De liefhebbers van Room Eleven moeten mijns inziens hiermee ook prima uit de voeten kunnen. Mijn favorieten zijn ‘Moving Me’ (prima aansluiting op de op dit moment zeer populaire stijl die vertegenwoorddigd wordt door o.a. Amy Winehouse en Duffy), ‘Joyride’ (typisch Benny Sings nummer met Hip-Hop achtige beat) en ‘Hypnotize You’ (duet met Benny Sings). Een zeer fijne, relaxte en zomerse plaat.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 12 april 2008 | Pop
Room Eleven – Mmm…Gumbo? [2008][Pop]
Vol verwachting klopte mijn hart toen ik hoorde dat er een nieuw album van Room Eleven aan zou komen. Ik was erg benieuwd wat voor ontwikkeling ze doorgemaakt hadden na de release van hun zeer succesvolle debuutalbum. Bij de eerste beluistering van de nieuwe plaat werd ik gelijk erg gelukkig, want de sound is wel enigszins veranderd, maar het niveau is hoger geworden en de creativiteit (bv ‘Ode’ en ‘What Will It Be?’) voert hoogtij. ‘Mmm…Gumbo?’ is in 2 versies verschenen, namelijk als enkele cd en als dubbelcd (met 4 extra tracks). Het waarom daarvan is me niet geheel duidelijk, het zal wel een commerciële reden hebben, al denk ik dat de meeste liefhebbers de uitgebreide versie willen hebben, dus waarom dan ook die andere configuratie? Het gevolg is dat we in totaal 17 nieuwe tracks zijn, die ik dan ook als geheel op de iPod heb gezet. Mijn enthousiasme uit de eerste paar regels is hierdoor echter wel wat afgenomen. Grofweg in het midden van het album vind ik het namelijk wat inzakken. De balans tussen de wat snellere (zeer creatieve) nummers en de slowtempo songs is naar mijn smaak niet helemaal correct. Daardoor heb ik zelf een aantal nummers weggelaten (zeg maar het album terug gebracht naar 12 nummers: 10 van disc 1 en 2 van disc 2) waardoor het mijns inziens een TOPalbum is. De persoonlijke conclusie is dus dat er een aantal nummers op terecht zijn gekomen die dat qua niveau niet verdienden. Wel heel gaaf is dat er één nummer op staat die voor mij boven alles uitstijgt: ‘Lalala Love’. Hier wordt ik zo enorm blij van dat het beluisteren er van me een enorme positieve vibe geeft. Minder snel, maar ook extreem goed zijn ‘Looking At My Feet’ en ‘Not Jealous’ (een duet met Dayna Kurtz, wat heeft die een dijk van een stem!). Al met al (in ‘mijn versie’) zowel muzikaal als qua zang een waardig opvolger van ‘6 White Russians & A Pink Pussycat’.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
