door Andrew | 17 februari 2010 | And Then Some!
Op Radio6.nl heb ik zojuist mijn stem uitgebracht op de Zwarte Lijst.
Hieronder de nummers (in willekeurige volgorde) die mijns inziens absoluut niet mogen ontbreken:
Dit zijn uw favorieten uit de lijst
|
| 1 |
Al Green – Let’s stay together |
| 2 |
Sly & The Family Stone – If you want me to stay |
| 3 |
Ray Charles – Georgia on my mind |
| 4 |
Prince – If I was your girlfriend |
| 5 |
Otis Redding – I’ve got dreams to remember |
| 6 |
James Brown – Woman |
| 7 |
Dave Brubeck – Take five |
| 8 |
Commodores – Brick house |
| 9 |
Bill Withers – Use me |
| 10 |
Stevie Wonder – Superstition |
Dit zijn uw vrije keuzes
|
| 1 |
D’Angelo – Untitled (How Does It Feel) |
| 2 |
R. Kelly – If I Could Turn Back The Hands Of Time |
| 3 |
Martin Luther – Daily Bread |
door Andrew | 4 januari 2010 | And Then Some!
“R&B/funk legend Sly Stone has signed with Los Angeles-based Cleopatra Records. The former Sly & the Family Stone frontman is recording an album for release in early summer 2010, featuring new original material and re-recorded versions of his greatest hits. Cleopatra, distributed in the U.S. and Canada by E1 Entertainment, is headed by founder/CEO Brian Perera.” – bron Sly Stone Book
Ik ben reuzebenieuwd of het wat zal zijn. Ondanks dat dit soort initatieven vaak niet de magie bevatten van originele releases van artiesten van weleer zijn bij mij de verwachtingen hooggespannen.
door Andrew | 18 januari 2009 | Soul
Betty Davis – Nasty Gal [Soul][1975]
Soms struikel ik bij toeval over iets waarvan ik nog nooit heb gehoord en waanzinnig vind. Dit is daar zo’n voorbeeld van. Ik was een biografie aan het lezen over Sly Stone en daarin werd melding gemaakt van deze dame (een ex van Miles Davis). De link was dat haar albums geproduceerd en gespeeld zijn door (oa) oud leden van Sly & The Family Stone. Dit album werd specifiek genoemd, dus dat leek mij reden om op onderzoek uit te gaan. Het is hele vette funk die met lekker veel kracht gezongen wordt door deze dame. Ze heeft niet echt een zangstem, maar klinkt lekker ruig (op het schreeuwerige af) en lijkt af en toe een beetje op de het geluid van Skin (van Skunk Anansie). Alle bekende ingrediënten zijn aanwezig (bas, orgel, ritmegitaar etc.) en het staat m.i. als een huis.
Voor een idee van de sound van dit album kun je onderstaand YouTube filmpje bekijken:
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=iDvvQq4leoo&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 15 juni 2008 | Soul
Sly and the Family Stone – Fresh [1973][Soul]
Het eerste album van S&TFS dat ik ooit aanschafte was ‘Fresh’. Dit gebeurde doordat ik vooral erg benieuwd was naar het hele album waar de super vette funky cover van ‘Que Sera Sera’ op stond. Samen met ‘Stand’ en ‘There’s A Riot Goin’ On’ vormt deze plaat voor mij de ware nalatenschap van Sly Stone. De overige platen bevatten stuk voor stuk wel leuke nummers (soms héél leuk), maar als compleet album, waarin een bepaalde kenmerkende sfeer en muzikale toon wordt neergezet, kunnen ze niet tippen aan deze drie. ‘Fresh’ is een lome funkplaat, met weinig commerciële nummers zoals bv ‘Dance To The Music’ of ‘Family Affair’ dat wel zijn. Overigens is ‘Keep On Dancin’ wel een nummer dat voortborduurt op ‘Dance To The Music’ (de titel wordt als refrein gezongen), al is de groove, tekst en muziek niet te vergelijken met de hit. De nummers ‘Skin I’m In’, ‘In Time’, ‘Frisky’ en ‘Babies Makin’ Babies’ zijn stuk voor stuk funky, loom en vaag en juist daarom zo enorm lekker. De bas (zoals meestal in Sly’s vroege werk) speelt een belangrijke rol, samen met uiteraard de orgels. ‘If You Want Me To Stay’ is het nummer waar ik samen met ‘Que Sera Sera’ het meest aan verknocht ben. Zoals ik ergens al eerder heb geschreven wist Sly me hiermee op NSJ 2007 op grandioze wijze en tot ontroeren toe te overtuigen.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 3 september 2007 | Soul
Sly & The Family Stone – There’s A Riot Goin’ On [1971][Soul]
Dit album wordt in het algemeen dan wel niet gezien als S&TFS’ meesterwerk, maar het is toch een unieke plaat in zijn soort. Het is de eerste plaat waar het collectief van de band begint af te brokkelen en als zodanig dan ook voornamelijk een ‘solo’ plaat van Sly geworden (op slechts vier nummers is sprake van de volledige band). Zo bestaan de eerste drie nummers nauwelijks uit tekst, maar zijn het eerder funky grooves, met een titel die over en over herhaald wordt. Daar komt bij dat e.e.a. moeilijk te verstaan is (doordat Sly zijn eigen zang oorspronkelijk niet als leadzanger had gemixed, maar de overige stemmen later heeft over gedubbed én waarschijnlijk ook door zijn overmatige drugsgebruik van dat moment), wat het begin van het album een jamsessie gevoel geeft. De plaat is heeft een lome, broeierige en funky sfeer, even onderbroken door de hit ‘Family Affair’ (de enige echte ‘radiosong’ met kop en staart). Absolute klassiekers op dit album zijn er volop, wat te denken van ‘You Caught Me Smilin’(Again)’, ‘Time’, ‘Africa Talks To You “The Asphalt Jungle”’ en misschien wel de funkiest groove 2 date “Thank You For Talkin’ To Me Africa”. Deze laatste is een remake van de S&TFS’s hit ‘Thank You (Faletinme Be Mice Elf Agin’, uitgesponnen over ruim 6 minuten, gebaseerd op de zeer funky baslijn van het origineel. Vreemdste eend in de bijt, tot slot, is toch wel het nummer ‘Spaced Cowboy’, wat een funky Countrynummer is, waarbij het refrein bestaan uit een door Sly gejodelde ‘Jodelehi’, heel apart, maar op de een of andere manier toch complementair aan de rest. Mocht het nog niet duidelijk genoeg zijn uit mijn relaas: Een topplaat met veel verrassingen die geen moment gaat vervelen, kortom een must uit de muziekgeschiedenis!
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
