door Andrew | 5 december 2009 | Pop

Daniel Merriweather – Love & War [Pop][2009]
Ineens was daar dit jaar het album van Daniel Merriweather, geproduceerd door Mark Ronson (ook de producer van Amy Winehouse’s succesalbum ‘Back To Black’). De hand van de producer is naar mijn mening erg goed te horen en dat vind ik persoonlijk erg prettig. ‘Love & War’ is een plaat die ik dit jaar best wel vaak gedraaid heb, terwijl ik dat op voorhand (na eerste keer beluistering) niet had verwacht. Het is een afwisselend geheel, met poppy invloeden die gaan van The Beach Boys tot de eerder genoemde Amy Winehouse. Daniel heeft een fijne, soulvolle stem en kan zowel de wat hogere octaven aan als een iets rauwer, lagere (toon) zang ten gehore brengen. Er is niet bezuinigd op het gebruik van instrumenten en de productie is ijzersterk.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=bO4F9WkNyrQ&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 3 augustus 2008 | Pop

Beck – Modern Guilt [Pop][2008]
Alhoewel dit al de elfde plaat van Beck (Hansen) is, is het pas de tweede die ik aan mijn collectie toevoeg. Dat deze man over een ongelovelijke kwaliteit en creativiteit beschikt is me meer dan helder. Alleen weet hij me niet met al zijn muziek aan te spreken (sterker nog, met het meeste dus niet). Zijn platen zijn zo verschillend dat het voor mij elke keer weer afwachten is waarmee hij op de proppen komt. Het doet me dan ook enorm veel plezier dat deze geweldige plaat is verschenen (die overigens in niks lijkt op de funky plaat ‘Midnite Vultures’ waar ik ook zo gek op ben). Op ‘Modern Guilt’ is de sound van Beck een moderne versie van The Beatles (ja zo ver durf ik te gaan) met een flinke vleug Beach Boys. Koortjes, instrument en stemgebruik, voor veel heeft hij geput uit de rijke muziekgeschiedenis die twee voornoemde bands ons hebben nagelaten. Het is een zeer consistente plaat met maatschappij kritische teksten (bv ‘Gamma Ray’), verpakt in uitstekend gecomponeerde composities. Een topalbum, zonder minpunten, wat ik met veel plezier van begin tot einde beluister.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod