door Andrew | 6 februari 2010 | And Then Some!
Ik volg de activiteiten van Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van de Ven altijd met veel interesse en was dus buitengewoon benieuwd naar hun eerste CD. Hierbij heb ik geprobeerd los van vergelijkingen met andere artiesten of hun andere werkzaamheden te luisteren, maar was op voorhand wel erg nieuwsgierig naar de aanpak. Zouden we hier te maken hebben met serieuze popmuziek of betreft het een persiflage. Het eerste blijkt het geval en ik heb de plaat nu een keer of drie beluisterd, waarna ik tot de conclusie ben gekomen dat ik geen ‘klik’ voel.
Je kan horen dat er veel aandacht aan is besteed, zowel tekstueel en qua zang, muzikaal en productietechnisch, maar ik vind het niet heel erg bijzonder. Er staan enkele leuke liedjes op (‘Tram 7’ vind ik bv erg goed), maar de rest is tamelijk middelmatig. Van tekstuele spitsvondigheid is slechts af en toe sprake en de stemmen kleuren niet op alle nummers even goed bij elkaar. Het is kortom niet slecht, maar zal wat mij betreft niet in de annalen van de Nederpopgeschiedenis worden bijgeschreven als hoogtepunt.
door Andrew | 4 februari 2010 | Soul
Corinne Bailey Rae – The Sea [2010][Soul]
Een van mijn allereerste posts op dit blog ging over Corinne Bailey Rae’s vorige album ‘Put Your Records On‘. Het is lang stil gebleven rondom deze belofte volle zangeres, maar afgelopen week is eindelijk haar nieuwe plaat verschenen. Muzikaal gezien is ‘The Sea’ aanzienlijk minder sober dan haar voorganger, maar daarom zeker niet minder interessant. Qua productie is alles uit de kast gehaald, en er is dus niet bezuinigd op instrumentatie. Ik ben zelf erg blij met de vele fijne orgelpartijen die de sound een wat fuzzy gevoel geven. Misschien staan er naar verhouding iets te veel ballads op, maar dat zijn dan wel weer heel mooie nummers, waarbij de licht hese stem van Corinne erg goed uit de verf komt. ‘The Blackest Lily’ en ‘Paris Nights/New York Mornings’ zijn wel mijn meest favoriete nummers (wat sneller), maar als geheel vind ik dit een meer dan waardige opvolger van de vorige plaat.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=r5YWEOiVBys&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 3 februari 2010 | Soul
José James – Blackmagic [2010][Soul]
Ik werd vrij onverwacht geconfronteerd met het bericht dat het nieuwe album van José James zou verschijnen, maar was daar, gezien zijn uitstekende vorige album, wel erg blij mee. De verwachtingen waren erg hoog gespannen en jammer genoeg worden ze niet helemaal ingelost. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het een heel goed album, maar het kan niet tippen aan ‘The Dreamer‘ en dat komt voornamelijk omdat de jazz-basis die daar werd gelegd hier volledig is verdwenen. ‘Blackmagic’ is een zeer geslaagde Soulplaat, alleen het unieke van José James vond ik dat deze man er in geslaagd was een buitengewoon intrigerende mix van Jazz met Soul (en een vleugje Hip-Hop) te creëren. Verwacht ook hier weer geen up-tempo songs, de meeste muziek is mid-tempo, waarbij opvalt dat de ritmes regelmatig elektronisch zijn (drumcomputer) en de rest voornamelijk organisch (relaxte blaaspartijen en pianospel). ‘Warrior’, het meest opvallende nummer, is mijn favoriet. Wanneer er meer van dit soort speelse huzarenstukjes op hadden gestaan was ik wellicht nog meer onder de indruk geweest. Nu blijft het een album wat vooral heel erg prettig is om ‘op de achtergrond’ te beluisteren wanneer je met iets anders bezig bent.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 2 februari 2010 | Soul
Caro Emerald – Deleted Scenes From The Cutting Room Floor [2010][Soul]
Na het succes van Caro’s fantastische eerste single ‘Back It Up’ (het eerste fysieke singletje dat ik in jaren heb aangeschaft) heeft het nog behoorlijk lang geduurd voor het album eindelijk verscheen. Wat mij betreft was het resultaat het wachten meer dan waard! Natuurlijk staat ook het tweede succesnummer ‘A Night Like This,’ bekend van de Martini reclame, er op, maar de rest is naar mijn mening van dezelfde hoge kwaliteit. De muziek is origineel, het past allemaal buitengewoon goed bij elkaar en een vrolijk feest om te beluisteren. Liefhebbers van Room Eleven moeten hier absoluut mee uit de voeten kunnen, maar ook als je van Relax houdt zal dit je wel aanspreken. Combinaties van jazzy ritmes (zoals uit de eerste helft van de 20e eeuw) met scratching, veel blazers, pompende (contra)bas ritmes en de prettige zang van Caro, maken dit voor mij het eerste muzikale hoogtepunt van 2010.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=RbK5yyn89IQ&hl=nl_NL&fs=1&]
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=q33j3qjjdTM&hl=nl_NL&fs=1&]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 31 januari 2010 | And Then Some!
Na tien jaar is er eindelijk weer een nieuw album van Sade verschenen, getiteld ‘Soldier Of Love.’ Helaas kom ik tot de conclusie dat hij me enorm tegenvalt. Uiteraard heeft Sade nog steeds een prachtige, opvallende stem en is het album uitstekend geproduceerd. De nummers vind ik echter ronduit saai en voegen mijns inziens weinig tot niets toe aan de catalogus van deze begenadigd zangeres. Inspiratieloos, voorspelbaar en slaapverwekkend.
