Andrew, auteur op Whatever comes 2 mind

Dan Le Sac vs Scroobius Pip – Angles

door Andrew | 20 februari 2010 | Hip-Hop

Dan Le Sac vs Scroobius Pip – Angles [2008][Hip-Hop]
Om te beginnen natuurlijk een prachtige albumcover! Ik las ergens een positieve recensie over deze plaat (rond de release in 2008 alweer) en dat gecombineerd met die opvallende hoes deed me besluiten hem te beluisteren. Dan Le Sac vs Scroobius Pip is een Brits Hip-Hop duo die, wat mij betreft, te vergelijken valt met onze Pete Philly & Perquisite. Niet zozeer wat sound betreft, maar vooral qua creativiteit en rolverdeling (de een is verantwoordelijk voor de vocals en de ander voor de muziek en productie). Het heeft hier en daar ook wel wat weg van de vrijblijvendheid van De La Soul’s ‘3 Feet High & Rising’.

De sound op ‘Angles’ is er één van electronica, met veel samples, fijne beats en ook gitaren worden niet geschuwd. Wat het verder opvallend maakt is natuurlijk de duidelijk Britse tongval van Scroobius Pip, waardoor het voor Hip-Hop buitengewoon anders klinkt dan we meestal horen. In maart 2010 schijnt hun nieuwe album te verschijnen en ik ben erg benieuwd of die me net zo positief kan verrassen als deze.

Hieronder nog even het videoclipje van een van mijn favoriete nummers van het album ‘Look For The Woman,’ om een idee te geven hoe creatief ze zijn en hoe het klinkt:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=yqnKbdqjh2I&hl=nl_NL&fs=1&rel=0]

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

Rob van de Wouw – Tunnelvision

door Andrew | 19 februari 2010 | Jazz

Rob van de Wouw – Tunnelvision [2009][Jazz]
Na zijn bijzonder goede debuutalbum ‘Reboot Your Soul’ uit 2006, waarop de muziek vooral erg funky was, heeft deze Nederlandse trompetist eind oktober 2009 zijn tweede langspeler uitgebracht. ‘Tunnelvision’ klinkt duidelijk totaal anders dan zijn voorganger, niet in de laatste plaats door de nauwe samenwerking met Mark De Clive-Lowe, de Engelse muzikant en producer die bekend is vanwege zijn producties in de Breakbeat en Nu Jazz scene. Het overgrote deel van dit album is dan ook een instrumentale samensmelting van synthesizers en trompet. Op drie van de veertien nummers wordt gezongen en dat zijn dan ook gelijk de tracks die nog het meest vergelijkbaar zijn met de sound van het vorige album. Al vanaf de eerste keer beluisteren viel mij de vergelijking op met Miles Davis’ album Doo-Bop (1992). De sfeer, het soundbed en uiteraard de trompetklanken van Rob, alles herinnert me aan voornoemde plaat. Echter, zonder dat ik maar op enig moment het gevoel heb dat ik naar een Copycat zit te luisteren. Ik vind het een spannende en verfrissende luistertrip die zowel kan dienen als uitstekende achtergrondmuziek als op de koptelefoon.

Radio 6 Soul & Jazz: De Zwarte Lijst

door Andrew | 17 februari 2010 | And Then Some!

Op Radio6.nl heb ik zojuist mijn stem uitgebracht op de Zwarte Lijst.
Hieronder de nummers (in willekeurige volgorde) die mijns inziens absoluut niet mogen ontbreken:

Dit zijn uw favorieten uit de lijst
1	Al Green – Let’s stay together
2	Sly & The Family Stone – If you want me to stay
3	Ray Charles – Georgia on my mind
4	Prince – If I was your girlfriend
5	Otis Redding – I’ve got dreams to remember
6	James Brown – Woman
7	Dave Brubeck – Take five
8	Commodores – Brick house
9	Bill Withers – Use me
10	Stevie Wonder – Superstition
Dit zijn uw vrije keuzes
1	D’Angelo – Untitled (How Does It Feel)
2	R. Kelly – If I Could Turn Back The Hands Of Time
3	Martin Luther – Daily Bread

Soulive – Live In San Francisco

door Andrew | 16 februari 2010 | Soul

Soulive – Live In San Francisco [2009][Soul]
Dit collectief behoort al een behoorlijke tijd tot mijn favorieten, desondanks ontdekte ik pas onlangs dat ze vorige jaar twee (!!) albums hadden uitgebracht, waaronder een liveplaat. Een buitengewoon prettige liveplaat!! Zoals we mogen verwachten is dit voornamelijk instrumentaal (van zang is bij Soulive eigenlijk alleen sprake geweest op hun album ‘No Place Like Soul’ uit 2007) en het swingt en grooved dat het een lieve lust is. Blazers, orgels, gitaar, alles wordt uit de kast gehaald om er een swingend geheel van te maken. Zeven van de negen nummers zijn afkomstig van het studioalbum ‘Up Here’ uit 2009 en de andere twee nummers zijn afkomstig van eerdere albums (‘El Ron’ van ‘Soulive’ uit 2003 en ‘Flurries’ van ‘Next’ uit 2002).
De geluidskwaliteit vind ik voor een officiële release eigenlijk wat aan de magere kant, het klinkt een klein beetje dof en de microfoons zijn wel erg zacht afgestemd, maar de geweldige live vibe (het gevoel van een ‘losse’ jamsessie) maakt dat wat mij betreft meer dan goed.