door Andrew | 1 januari 2010 | Pop
C-Mon & Kypksi – We Are Square [Pop][2009]
Eind oktober 2008 verscheen de langverwachte opvolger van C-Mon & Kypski’s superfijne plaat ‘Where The Wild Things Are’ uit 2007. Uiteraard keek ik hier erg reikhalzend naar uit, want hun vorige album is door mij veel gedraaid en bejubeld. Helemaal toen de heren van het collectief in diverse interviews te kennen gaven dat het allemaal wat ruiger zou worden, met meer rock invloeden, was mijn nieuwsgierigheid tot ongekende hoogte opgestuwd.
Na de eerste keer luisteren viel het me eigenlijk eerlijk gezegd tegen. Ik vond het ‘gewoon’ goed, maar dat unieke en specifieke wat ik gewent was en verwacht had kon ik niet ontdekken. Wellicht dat dat een beetje kwam omdat ik enerzijds iets meer Hip-Hop invloeden verwacht had en anderzijds de ‘beloofde’ rocky edge ook niet echt naar boven kwam.
Ik ben de plaat echter wel met regelmaat blijven draaien en langzaam maar zeker verwerft hij een vaste plaats in mijn geheugen. Ik vind het niet één van de tien beste albums van 2009, maar hij schurkt er wel tegen aan (voor de beeldvorming ‘100%’ van The Slew is precies wat ik gehoopt had dat C-Mon & Kypski zouden maken).
Het is een verrassende collage van electronisch gestuurde muziek met opvallende loopjes en instrument gebruik, waarbij het heel moeilijk is om stil te blijven zitten. Een inovatief geheel, waarvan ik vooral denk dat er live heel veel mee te doen is. Mijn favoriete nummers zijn ‘China,’ ‘More Is Less,’ Bomba’ en ‘Revenge Of The Pinatas.’
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=MDtXPalv4ZQ&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 30 december 2009 | Soul
Robin Thicke – Sex Therapy: The Experience [Soul][2009]
Een waarschuwing vooraf: deze plaat is erg lekker, maar ook glad, commercieel en clichés worden niet geschuwd.
De weg die Thicke bewandelt is op zich wel verrassend. In 2002 breekt hij wereldwijd door met zijn single ‘When I Get You Alone,’ een popsong gebaseerd op een sample Beethovens Symphonie no. 5. De clip is zoveel op tv geweest, dat iedereen hem nog wel zal kennen (ik heb hem onderaan maar even toegevoegd als reminder): een langharige fietscourier die al zingend door New York fietst.
Het bijbehorende album (A Beautiful World) vond ik geniaal: poppy met invloeden die tussen de Beatles en Stevie Wonder heen en weer vlogen.
Daarna kwam hij onder de invloed van The Neptunes en andere aan Hip-Hop/R&B gelieerde producers, knipte zijn haar kort en werd meer en meer een hedendaagse R&B zanger. De albums die werden gereleased (twee) vond ik duidelijk minder, er stonden wel enkele (hele) goede nummers op, maar het was mijns inziens te veel eenheidsworst.
Maar nu is zijn vierde album verschenen en die vind ik ronduit intigrerend. Als een mix van een soort blanke R. Kelly en Justin Timberlake zingt hij zijn weg door, uitstekend geproduceerde, hedendaagse R&B/Pop/Soul. Met medewerking van diverse andere artiesten (o.a. Jay-Z, Snoop Dogg en Estelle) zijn een aantal zeer prettig in het gehoor liggende songs opgenomen. ‘Meiple,’ ‘Rollacoasta’ en ‘Sakin’ It 4 Daddy’ zijn de wat snellere nummers (Justin Timberlake achtig), en nummers als ‘Sex Therapy,’I Got U’ en ‘Mona Lisa’ zijn meer de R. Kelly kant. Heerlijk.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=B7K7orMOHqY&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=en_US&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 28 december 2009 | Hip-Hop
Fresh Espresso – Glamour [Hip-Hop][2009]
Deze plaat kwam ik toevallig tegen bij het rondneuzen op internet. Ik werd getrokken door de (muzikale) vergelijking met Outkast en besloot een op mijn gemak te gaan luisteren. Al snel concludeerde ik dat de vergelijking niet vergezocht was, al moet ik ook zeggen dat de elektronische sound van het laatste Black Eyed Peas album ook als inspiratie kan hebben gediend. Lekker veel samples en synthesizers vormen de sound van dit album. De rap ligt lekker in het gehoor, qua teksten is het wat minder spannend. Ik heb op internet nog niet erg veel over de band terug kunnen vinden (een MySpace pagina), dus weet nog niet echt wat hun antecedenten zijn. Dat is natuurlijk niet erg, de muziek is het belangrijkst, maar ik lees graag wat meer over de artiesten waar ik naar luister.
Commercieel gezien lijkt het mij een buitengewoon interessante plaat en als er een single succesje volgt zou het nog wel eens goed kunnen gaan verkopen.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Z7wXpdTzom0&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=en_US&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 24 december 2009 | Rock
Them Crooked Vultures – Them Crooked Vultures [Rock][2009]
Aangetrokken door de opvallende hoes van dit album las ik een buitengewoon positieve recensie. Gevolg was uiteraard dat ik het album aanschafte en het een verrassend lekkere plaat vind. De band is een supergroep, bestaande uit Dave Grohl (Foo Fighters, Nirvana), Josh Homme (Queens of the Stoneage) en John Paul Jones (Led Zeppelin). Of het nou komt doordat het feitelijk een powertrio is (oké hier en daar aangevuld met wat extra muzikanten/instrumenten) dat dit zo lekker in mijn gehoor ligt weet ik niet, maar opvallend is het wel voor mij. Op de een of andere manier is dat type rock (bas, drums en 1 gitaar) het soort dat mij het meest aanspreekt. Feit is dat het stampt en rockt als een dolle, alsof je in een guitar-rollercoaster zit. Het is buitengewoon prettig wanneer er dit soort ‘nieuwe’ ‘oude’ rock wordt gemaakt. Luister maar eens naar het opzwepende ‘New Fang,’ of het intrigerende ‘Elephants’ (met een intro van bijna anderhalve minuut). Een rockplaat pur sang en een aanrader voor iedereen die van echte gitaren houdt.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=o9VC9Lor0_Q&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
