Daniel Merriweather – Love & War

door | 5 december 2009 | Pop

Daniel Merriweather – Love & War [Pop][2009]
Ineens was daar dit jaar het album van Daniel Merriweather, geproduceerd door Mark Ronson (ook de producer van Amy Winehouse’s succesalbum ‘Back To Black’). De hand van de producer is naar mijn mening erg goed te horen en dat vind ik persoonlijk erg prettig. ‘Love & War’ is een plaat die ik dit jaar best wel vaak gedraaid heb, terwijl ik dat op voorhand (na eerste keer beluistering) niet had verwacht. Het is een afwisselend geheel, met poppy invloeden die gaan van The Beach Boys tot de eerder genoemde Amy Winehouse. Daniel heeft een fijne, soulvolle stem en kan zowel de wat hogere octaven aan als een iets rauwer, lagere (toon) zang ten gehore brengen. Er is niet bezuinigd op het gebruik van instrumenten en de productie is ijzersterk.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=bO4F9WkNyrQ&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

Jamie Cullum – The Pursuit

door | 5 december 2009 | Jazz

Jamie Cullum – The Pursuit [Jazz][2009]
Afgelopen zomer stond ik redelijk vooraan op bij het optreden van Jamie op North Sea Jazz. Ik was toen niet heel erg onder de indruk (heb ook niet het hele optreden bekeken), terwijl ik dat bij eerdere shows van hem wel was. Mede daardoor (hij speelde enkele nieuwe nummers) was ik sceptisch ten opzichte van de te verwachten nieuwe plaat. Ik ben echter super tevreden over het resultaat. Op de één of andere manier weet Jamie de door mij zeer gewaardeerde (maar commercieel minder succesvolle) eigen twitch van zijn vorige album te combineren met de ‘klassieke’ croonerstijl van zijn door covers gedomineerde doorbraak album ‘Twentysomething.’ Deze mix zorgt voor een afwisselende, goed gemaakte plaat met nummers die zowel verrassend als traditioneel zijn. De opmerkelijke cover van Rihanna’s ‘Don’t Stop The Music,’ de zeer prettige single ‘I’m All Over It Now,’ het door electronica overheerste ‘We Run Things,’ allemaal songs die tekenen zijn van zijn vakmanschap en gevarieerdheid. Ook de échte Jamie Cullum songs (vergelijkbaar met de stijl van zijn doorbraak album), jazzy met pianobegeleidng ontbreken niet. Opener ‘One Of Those Things’ is daar een prima voorbeeld van, maar ook ‘You And Me Are Gone,’ ‘I Think, I Love’ en ‘Not While I’m Around’ passen perfect bij deze omschrijving.
Prachtig album dus, waarop de groei van Jamie Cullum als muzikant mijns inziens duidelijk hoorbaar is.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

Jammer hoor

door | 4 december 2009 | And Then Some!

Na het vorige, erg goede, album van Kane hoopte ik dat ze de smaak te pakken hadden wat muziekstijl betreft (mix van electronica met rock).
Niets is helaas minder waar. Misschien dat het wel komt doordat het commercieel tegen viel, maar hun nieuwe plaat ‘No Surrender’ is weer even saai en voorspelbaar als voorheen.
Dus ‘Everything You Want’ blijft het enige Kane album dat zich een plaatsje heeft verworven in mijn verzameling.