door Andrew | 19 april 2009 | Soul
Prince – LA3:The Conga Room [Soul][2009]
Ter ere van de lancering van zijn nieuwe album(s) heeft Prince op 28 maart in Los Angeles drie concerten gegeven (dezelfde avond(!!)). De (band)setting was alledrie de keren anders en de interessantste heb ik vandaag voor het eerst beluisterd (diverse malen :-)). Het betreft het powertrio optreden met oudgedienden Sonny T. en Michael B., waarmee ook het door mij zo gewaardeerde album ‘Lotusflow3r’ is opgenomen (en in het verleden het lekker rockende ‘The Undertaker’). Door die samenstelling (drums, bas en gitaar) is het eigenlijk meer Rock dan Soul, maar ik hou er nu eenmaal van om een allesomvattender genre aan deze artiest toe te wijzen.
De geluidskwaliteit is prima (geen soundboard, maar een publieksopname van een erg goed niveau), mede waardoor de sfeer erg goed te volgen is. Het rockt als een dolle, met Prince klassiekers als ‘I’m Yours,’ ‘Peach’ en ‘When You We’re Mine.’ Verrassende covers van The Beatles (‘With A Little Help From My Friends’), Jimi Hendrix (‘Spanish Castle Magic’) en Elvis Presley (‘All Shook Up’) aangevuld met nieuwere nummers als ‘Guitar,’ ‘Colonized Mind’ en ‘Dreamer.’
Dit mag van mij direct officieel worden uitgebracht, maar ik ben bang dat dat teveel gevraagd is. Heerlijk.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 11 april 2009 | Soul
Leela James – Let’s Do It Again [Soul][2009]
Op haar debuutalbum zong Leela James al over het gebrek aan échte soulmuziek zoals vroeger werd gemaakt(in haar enige hitje ‘Music’). Blijkbaar is ze zelf niet creatief genoeg om daar een bijdrage aan te leveren en heeft ze besloten een eerbetoon op te nemen aan de grote Soulartiesten (zoals de laatste maanden wel door meer artiesten wordt gedaan). Het resultaat is van een uitstekende kwaliteit. Gelukkig heeft ze wel voor een aantal iets minder voor de hand liggende nummers gekozen dan bijvoorbeeld Seal vorig jaar deed (anders is het net of je alleen naar een andere stem luistert, al is de sound wel heel anders). Opvallend hierbij zijn ‘I Want To Know What Love Is’ (in het origineel toch niet echt een soulsong) en een fijne (vaker door soulartiesten gecoverd) versie van de Stones ‘Miss You.’ Ze heeft zich duidelijk omringd met goede muzikanten en er is ook niet bezuinigd op de hoeveelheid. De hele kast is opengetrokken: blazers, orgels, achtergrondzang, begeleiding, kortom een complete ‘organische’ sound.
Absolute uitschieter voor mij is de Otis Redding song ‘Simply Beautiful,’ waarin ze zeer ingetogen, breekbaar en rauw klinkt. Met een set van dit soort nummers mag ze wat mij betreft dit jaar wel weer naar NSJ komen.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 27 maart 2009 | Soul
Prince – MPLSound [Soul][2009]
Zoals hieronder gezegd bracht Prince drie albums tegelijk uit. Het andere album van zijn eigen hand is MPLSound en heeft een duidelijk ander geluid dan ‘Lotusflow3r’ Het bevat negen nummers, waarvan zes absolute toppers, maar drie ‘dertien-in-een-dozijn’ niemendalletjes. De sound is er meer één van Prince met zijn drumcomputer en ‘pitched-up-voice’ (lekker) en klinkt heel erg als uit de periode 1986-1987. Echter als complete plaat spreekt het mij door die mindere nummers niet zo aan. Dit komt wellicht ook door de volgorde van de nummers, beginnend met drie lekkere funky songs, zakt het helemaal in in het midden gedeelte (daar staan de mindere songs). De conclusie voor mij is dat ik van deze nummers waarschijnlijk een fijne playlist maak, aangevuld met de losse track ‘PFunk’ van vorig jaar, ‘Paradigm’ met George Clinton en één van de weininge goede nummers van ‘Planet Earth’ (‘Chelsea Rodgers’). Dat tezamen maakt het voor mij toch weer een compilatie zonder skipmomenten. De sound van de snellere nummers (‘Box Of Chocolates’, ‘Dance 4 Me’) deed me gelijk denken aan Madonna. Zeker niet qua overall sound, maar de gedachte schoot door mijn hoofd dat zij op de een of andere manier met dit soort tracks hedentendage nog hits weet te scoren en dat Prince daar toch wat moeite mee heeft. ‘No More Candy 4 U’ had zo van ‘Dirty Mind’ af kunnen komen en ‘Ol Skool Company’ zou niet op ‘Sign Of The Times’ hebben misstaan. ‘Valentina’ is het enige wat rustigere nummer dat ik hier goed vind, het is intrigerend door de opvallende wisselingen die het neemt en heeft (mede door de gitaarsolo) wel iets weg van Santana. Op ‘MPLSound’ staan kortom een aantal van Prince’ beste nummers in jaren, maar het geheel wordt een beetje teniet gedaan door enkele missers.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod</a
door Andrew | 27 maart 2009 | Soul
Prince – Lotusflow3r [Soul][2009]
Na al sinds december 2008 lekker te zijn gemaakt met een aantal nummers heeft Prince deze week eindelijk zijn nieuwe cd’s (downloads) gereleased. Het betreft twee Prince albums (‘Lotusflow3r’ en ‘MPLSound’) en één album van zijn protégé Bria Valente (‘Elixir’). De nummers die reeds bekend waren klonken erg veelbelovend en met de rest van dit album maakt Prince gelijk duidelijk dat hij écht nog wel klasseplaten kan maken. De sound van ‘Lotusflow3r’ is zeer gitaar gedreven, maar valt desondanks niet aan één bepaalde muziekstijl toe te wijzen. Hier en daar is het jazzy zoals op ‘The Rainbow Children’ (in de nummers ‘From The Lotus,’ ‘Love Like Jazz’ en ‘Back To The Lotus’), maar op andere momenten gaat de plaat van Blues (‘Colonized Mind’) naar onvervalste Rock (‘Boom’, ‘Wall Of Berlin,’ ‘Dreamer’). Echter ook Pop (‘The Morning After,’ ‘4Ever’) en Funk (‘Feel Good, Feel Better, Feel Wonderful,’ ‘$’) zijn vertegenwoordigd. Kortom een meer dan uitstekende mix van muziekstijlen, met in nagenoeg alle nummers flink wat snerpende electrische gitaren. De productie is mijns inziens fantastisch te noemen, het album is met instrumenten ingespeeld (en dus niet synthesizer geprogrammeerd), waardoor het een fijne live vibe heeft. Zelfs het raarste nummer, ’77 Beverly Park,’ skip ik niet door als ik de plaat beluister, ondanks dat het een raar stukje muzak (liftmuziek) getingeltangel is wat niet echt bij de rest lijkt te passen. Opvallend detail is dat ik van zoveel nummers onder de indruk ben dat ik geen échte favorieten kan aanwijzen (elk nummer heeft wel iets) en dat het er nu al op lijkt dat Prince voor het eerst in jaren weer bovenaan mijn jaarlijst van best verschenen albums zal gaan verschijnen.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 22 maart 2009 | Jazz
Madeleine Peyroux – Bare Bones [Jazz][2009]
Het doorbraakalbum van Madeleine Peyroux (‘Careless Love‘) vond ik zo verschrikkelijk goed dat het in 2005 op de vierde plek eindigde in mijn lijstje met beste albums van dat jaar. De opvolger, haar vierde album, daarentegen vond ik zo slaapverwekkend saai dat ik nooit de moeite heb genomen er iets over te schrijven (ik heb het ook maar weining beluisterd). Daardoor was ik wat gereserveerd toen ik hoorde dat dit jaar ‘Bare Bones,’ haar derde album zou verschijnen. Toch kon de verleiding niet weerstaan de plaat te beluisteren zodra deze was verschenen en constateerde ik al direct dat dit weer een toppertje is. Een lekkere jazzy sound (piano, gitaar, jazzdrums, groovy bas en orgel) met de zalige stem van Madeleine, heerlijke laidback muziek om op je gemak te beluisteren. Het schijnt dat Madeleine, in tegenstelling tot op de eerdere albums, de meeste nummers hierop zelf heeft (mede)geschreven en ook dat vind ik veelbelovend (omdat de kwaliteit uitmuntend is en het meer toont dan alleen de <voornamelijk> covers die ze eerder uitbracht). Alhoewel het merendeel bestaat uit wat langzamere nummers (in de regel niet mijn meest favoriete tempo) past de collectie van songs uitstekend bij elkaar. Luister en kijk om een goed beeld te krijgen maar eens naar onderstaand filmpje, dan krijg je een aardig beeld van de sound.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=5AegtU7xtRI&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
