Andrew, auteur op Whatever comes 2 mind

Playing on my iPod

door Andrew | 30 april 2006 | Playing On My iPod

Mindstate, Diamonds On The Inside & The Tipping Point

Zoals ik in mijn vorige post al liet blijken vind ik ‘Mindstate’ van Pete Philly & Perquisite het beste album dat vorig jaar is verschenen. Ik had de plaat net een week of twee in mijn bezit toen ik tot de ontdekking kwam dat ze op het North Sea Jazz zouden spelen. Dit was ronduit geniaal! Ik hou enorm van muzikanten die van de geeikende paden durven af te wijken. In dit geval werd me al heel snel duidelijk dat het hier niet om een paar ‘jochies’ ging die een demootje in elkaar gedraaid hadden met wat samples. Het gaat hier om échte muziek. Een klein podium in de entree hal van het Congres Centrum en dan maar laten zien wat je kunt. De plaat is indrukwekkend geproduceerd, waarbij duidelijk is dat de mix van echte muziek (instrumentengebruik zoals violen en cello wordt niet geschuwd) met tekstuele inhoud in het Hip-Hop vaatje van Pete Philly (met een heel eigen stem geluid, fijne flow en enorme spreeksnelheid) tot een zeer eigentijds geheel is gesmeed.

Ben Harper is een artiest die al enige jaren aan de weg timmert, maar die ik dus pas enige weken geleden voor het eerst heb ontdekt. Voor mij is het een enorme verademing dat ik af en toe nog ontdekkingen doe van artiesten die al langere tijd bezig zijn en al meerdere platen hebben uitgebracht (dat betekent dat er nog zoveel moois in het vat zit). Na het ‘scannen’ (aan de hand van luisterfragmenten van 30 seconden per track een album beluisteren) van diverse albums van deze man viel mijn keus op ‘Diamonds On The Inside’ uit 2003. Het viel me gelijk op dat het een zeer gevarieerd album betrof en dat deed me beslissen hem aan te schaffen. Bij nadere beluistering bleek dit in mijn opinie een hele goede keus. Waar de plaat begint met een echte reggae song in de traditie van Bob Marley zelf ‘With My Own Two Hands’, zijn de volgende twee nummers wat meer voorzien van Folk invloeden. Het grappige is dat ook de funkiere deuntjes (o.a. ‘Brown Eyed Blues’ en ‘Bring The Funk’) niet ontbreken én dat gitaren waar nodig volop worden ingezet (‘Temporary Remedy’). De stem van Ben Harper doet mij het meest denken aan die van Lenny Kravitz en ook de muziek heeft er hier en daar behoorlijk raakvlakken mee. Over het geheel genomen is het een zeer relaxte plaat met veel muzikale en tempo afwisseling tussen de nummers.

The Roots vormen voor mij samen met Common de absolute voorhoede van de internationale Hip-Hop. Ook bij dit collectief geldt dat ze Hip-Hop maken op basis van échte muziek, wat kortweg betekent dat ze hun instrumenten beheersen en hun platen maken op basis van zelfgeschreven muziek. Naar verluidt moet je als liefhebber The Roots een keer live hebben gezien (afgaande op hun live opnames zit ‘men’ daar niet ver naast) omdat daarbij de kwaliteit van deze band pas echt naar buiten komt. Helaas heb ik dat zelf nog niet mogen ervaren, maar het ligt zeker in de planning. Het album ‘The Tipping Point’ is in mijn ogen de meest volwassen plaat die ze hebben gemaakt, waarin alle ingrediënten aanwezig zijn die ik verwacht aan te treffen op een goede ‘organische’ Hip-Hop plaat. Absolute toppers vind ik ‘Duck Down!’, ‘Raw’, ‘Mbahbah’, ‘Star’ en ‘I Don’t Care’.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

Playing on my iPod

door Andrew | 17 april 2006 | Playing On My iPod

On The Jungle Floor, His Hands & Extraordinary Machine

JAAAAAAAAAAAA!!!! Het eerste album waarvan ik nú al zeker weet dat hij in mijn jaarlijstje zal komen te staan is vorige week verschenen! Dit tweede album van Van Hunt getiteld ‘On The Jungle Floor’ is fantastisch!! Waar zijn vorige album al heel erg goed was, maar mijns inziens iets te veel ballads bevatte is dit een meer daan waardige opvolger. Superfunky nummers (o.a. ‘Hot Stage Lights’, ‘She Knows Me Too Well’ en ‘No Sense Of Crime’) met hele vette baspartijen, blazers, gitaarriffs en topzang en fenomenale Soulsongs (zoals ‘Hole In My Heart’, ‘Daredevil Baby’ en het topduet met Nikka Costa ‘Mean Sleep’) maken deze plaat tot een absolute must.

Muziek van een heel andere orde is het nieuwe album van Candi Staton ‘His Hands’. Zoals de titel al enigszins doet vermoeden is dit formeel een gospelalbum. De stijl is echter meer vocale Soul dan de klassieke Gospel die je bij deze dame op leeftijd (jawel, 60+) zou verwachten. Gevoelige ballads, gezongen met de rauwheid van haar stem, om kippenvel van te krijgen. Helaas heb ik haar optreden in Paradiso (vrijdag 7 april, heb er nog geen recensies van terug gezien) moeten missen, maar ook haar zet ik op mijn North Sea Jazz wish list.

Het album ‘Extraordinary Machine’ van Fiona Apple is van 2005 en heeft het als zodanig ook gered om op mijn 2005 lijstje terecht te komen. Bij eerste beluistering drong de vergelijking met Nellie McKay zich gelijk op. Duidelijk een dame die haar eigen teksten schrijft en haar eigen koers vaart. Veel vocale Jazz invloeden zijn terug te vinden in de invulling die ze aan haar nummers geeft. Met titels als ‘Tymps (The Sick In The Head Song)’, ‘A Better Version Of Me’ en ‘Not About Love’ werd voor mij gelijk al duidelijk dat dit wel eens heerlijke cynische teksten zouden kunnen zijn en dat bleek ook te kloppen. Het album is zowel qua zang als tekst én muzikaal gezien erg verrassend te noemen en ik verwacht dat we van deze dame nog wel het een en ander zullen horen in de toekomst.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod

Het ontstaan van: Playing on my iPod

door Andrew | 17 april 2006 | Ontstaan Van Een Blog

In deze moderne tijd van draagbare apparaten waarop je hele muziek (en beeld) verzamelingen mee kan dragen speel ook ik mijn favoriete muziek alleen nog maar af van zo’n topspeeltje.
In mijn geval ben ik al enige jaren iPod gebruiker (ingestapt vanaf de 2e generatie en nu de gelukkige bezitter van een 60G iPod Photo en een 4G iPod Nano) en dus ook al enige tijd bezig met het overzetten van mijn geliefde muziekcollectie.
Waar ik in het verleden van muziek altijd de cd (en daarvoor uiteraard de LP) aanschafte doe ik dat tegenwoordig alleen nog ná dat ik eerst de download heb aangeschaft (tegen betaling uiteraard).
Derhalve groeit mijn digitale collectie de afgelopen jaren harder dan mijn fysieke collectie.
Omdat de iPod mijn afspeler is heb ik deze rubriek dan ook Playing on my iPod genoemd en zal ik hier proberen jullie deelgenoot te maken van mijn hersenspinsels rondom nieuwe en ook oudere muziek die ik op een bepaald moment afspeel.