Kippenvel nummer en wonderschone video: The Tiny – Last Weekend
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=CJZ0T9OQb-4&hl=nl_NL&fs=1&]
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=CJZ0T9OQb-4&hl=nl_NL&fs=1&]

R.I.P.
Vandaag kwam het treurige bericht binnen dat rapper/producer Guru is overleden. Deze man is er hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor dat ik me ben gaan interesseren voor Jazz muziek. Door als pionier te zorgen dat Hip-Hop veelvuldig gebruik ging maken van jazz als inspiratiebron heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van Hip-Hop.
Zijn Jazzmatazz serie behoort al een hele lange tijd tot mijn favorieten.
Giovanca – While I’m Awake [2010][Soul]
Het debuutalbum ‘Subway Silence’ van Giovanca was zo geniaal dat ik uiteraard zeer nieuwsgierig was naar haar tweede plaat. Eerst maakten we kennis met de single ‘Drop It’ en dat beloofde al heel veel goeds. Nu het album er eindelijk is ben ik toch een (klein) beetje teleurgesteld. Uiteraard zingt Giovanca buitengewoon goed (ze heeft een heel fijne stem en duidelijk eigen sound vind ik), maar de brille en het experimentele sausje dat ik op de voorganger hoorde vind ik hier helaas niet overal terug. Voor mij bevat ‘While I’m Awake’ zes geniale nummers, maar dat vind ik op een totaal van twaalf toch te weinig.
De nummers die er voor mij uitspringen zijn ‘Drop It,’ ‘Flirting With The Sun,’ ‘Lovechild,’ ‘Hungry,’ ‘Simply Mad’ en ‘Time Is Ticking.’ De ander nummers zijn (muzikaal, maar vooral tekstueel) van een middelmatige eenvoud die mij wat tegenvalt. Moet wel gezegd dat die nummers ondanks die door mij toegekende eenvoud nog steeds veel beter zijn dan veel andere muziek die verschijnt, maar toch…
Eli ‘Paperboy’ Reed – Come And Get It [2010][Soul]
Iets minder dan een jaar geleden schreef ik hier over deze zanger en zijn buitengewoon goede cd ‘Roll With You.’ Nu is recentelijk zijn nieuwe album verschenen en deze vind ik zo mogelijk nog beter. Mijn belangrijkste opmerking bij de eerdere blog was “je hoort niet dat dit recent gecomponeerde muziek is (en dat is een compliment mijns inziens)” en dat gaat hier wederom volledig op.
Het album swingt en klinkt als in de goede oude motowntijd, met veel blazers, kenmerkende basgrooves en een uitstekende zanger, met een opvallende stem. Buitengewoon goed geproduceerd, zonder zwakke momenten, en een goede mix tussen de snellere nummers (zoals ‘Come And Get It’ en ‘Tell Me What I Wanna Hear’) en de wat langzamere (o.a. ‘Time Will Tell’ en ‘Pick Your Batlles’). Kortom een genot om naar te luisteren. Samen met Mayer Hawthorne en Marc Broussard vormt Eli ‘Paperboy’ Reed wat mij betreft de top van de hedendaagse blanke soul.
Erykah Badu – New Amerykah Pt. II: Return Of The Ankh [2010][Soul]
Ruim anderhalf jaar later dan oorspronkelijk de bedoeling was heeft ‘New Amerykah Pt. II: Return Of The Ankh’ het levenslicht mogen aanschouwen. Het feit dat Erykah’s nieuwe album de hoofdtitel ‘New Amerykah Pt. II’ draagt schept natuurlijk de nodige verwachtingen, zeker gezien de buitengewoon hoge kwaliteit die het ‘eerste deel’ ten toon spreide. Om maar met de deur in huis te vallen: Die verwachtingen worden wat mij betreft niet waar gemaakt.
Het is een zeer prettige plaat, dat wel, maar het mysterieuze (muzikaal) en soms wat ‘vage’ van haar vorige plaat hoor ik hier helemaal niet op terug. Op dit nieuwe werk staan in tegenstelling tot de vorige wel weer meer ‘liedjes’ (met kop-en-staart zeg maar). Daarbij was ‘Pt. I’ er eentje waarop wel wat maatschappijkritische geluiden waren te horen en bevat ‘Pt. II’ meer persoonlijke, romantischere thema’s. Als ik het goed begrepen heb was dat ook juist de bedoeling van Erykah Badu; om een zogenaamd tweeluik te maken, thematisch opgesplitst (gevisualiseerd door de beschrijving dat het ene album uit haar linker hersenhelft afkomstig is en de ander (deze) uit de rechterhelft).
Mijn favoriete nummers zijn ‘Window Seat,’ ‘Turn Me Away,’ ‘Umm Hmm’ en ‘Fall In Love.’ De rest is zeker niet slecht (wat mij betreft zijn er geen skipmomenten), maar ik verwacht nog zoveel andere, goede, nieuwe muziek dit jaar dat ik dit album niet in mijn top 10 van 2010 ga terug zien.