door Andrew | 24 december 2008 | Soul
Tom Jones – 24 Hours [Soul][2008]
Deze man is (in 2008) 68 haar oud en still going strong! Hij moet gedacht hebben wat Amy Winehouse kan, kan ik ook. Zijn 30e studioalbum ademt namelijk dezelfde sfeer uit als het alom bejubelde ‘Back In Black’ van deze dame. De sound (qua instrumentatie en arrangementen) is zeer vergelijkbaar, gekoppeld aan die fijne zware stem maakt dit een verrassend modern en fris geheel. Swingend, kreunend, zwoel zingend, alle (stem)stijlen worden uit de kast gehaald. Lekker veel blazers, break-beat achtige ritmes en ook gitaren worden niet geschuwd, kortom een funky geheel van begin tot eind. Lekker swingen doen we o.a op ‘I’m Alive’, ‘Feels Like Music’, ‘Give A Little Love’, ‘In Style And Rhythm’ en ‘Sugar Daddy’. Prachtige (misschien voor sommigen te gladde) ballads zijn er ook, zoals ‘Seasons’ en de Bruce Springsteen cover ‘The Hitter’.
Voor een indruk van de sound en de dingen die Tom zelf over zijn nieuwste album te zeggen heeft kun je hieronder prima terecht:
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=uhCT0oBxkfM&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=nl_NL&feature=player_embedded&fs=1]
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 3 december 2008 | Soul
Seal – Soul [Soul][2008]
Of het nu komt door het succes van Amy Winehouse of dat het gewoon de tijdgeest is; bijna elke artiest lijkt de laatste tijd terug te grijpen op (klassieke) Soul. Waar de een gloednieuwe muziek maakt met een ’twist’, maakt de ander covers waarmee eer wordt betoond aan de grote klassieke soulzangers van weleer. Seal kan onder deze laatste geschaard worden, want zijn nieuwste album, toepasselijk ‘Soul’ getiteld (allitereert fantastisch ‘Seal – Soul’), bevat louter nummers die een ieder reeds in de originele versie zou moeten kennen. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een sublieme plaat is geworden. De productie is fenomenaal (er is absoluut niet bezuinigd op instrumentatie en kwaliteit) met veel violen, blazers en een hele vette, volle sound. Tel daar bij op dat de stem van Seal zich meer dan uitstekend leent voor de vertolking van deze klassiekers en je vraagt je ter plekke af waarom hij dit niet eerder heeft gedaan. Het album bestaat uit een goede mix van gedragen ballads zoals ‘A Change Is Gonna Come’ en ‘It’s A Man’s Man’s World’ en meer uptempo songs zoals het swingende ‘Knock On Wood’, ‘Here I Am (Come And Take Me) en ‘I Can’t Stand The Rain’. Klapstuk is voor mij het laatste nummer ‘People Get Ready’ (van The Impressions/Curtis Mayfield) met een (semi)akoestiche gitaar beginnend, langzaam toewerkend naar een apotheose onder begeleiding van violen en een gospelkoor.
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 19 oktober 2008 | And Then Some!
Boris heeft zijn hele fijne nieuwe single ‘If You Wanna Roll With Me’ gereleased via zijn Hyves.
Ik kijk erg uit naar zijn nieuwe album dat in januari 2009 gaat verschijnen.
Via deze link kom je er terecht. Ga naar het kopje muziek en luister via de player.
door Andrew | 15 oktober 2008 | Soul
Nikka Costa – Pebble To A Pearl [Soul][2008]
En weer een heel erg fijn nieuw album!! Het derde album van Nikka Costa is verschenen bij het legendarische Stax label en past ook helemaal bij de huisstijl van deze uitgevers van fijne Soul muziek. De scherpe Rockrandjes (ook lekker) zijn er af en het is een vette Soul plaat geworden. Het is opgenomen in twee weken en het is een echte organische plaat (waarbij het album ‘live’ is opgenomen en niet spoor voor spoor). Geproduceerd door Justin Mitchell Stanley (Jamie Lidell, Beck), die er op stond dat het een analoge opname zou worden. Dit is aan de kwaliteit en beleving erg goed te horen, het swingt en funkt van jewelste. De band bestaat uit louter grote namen zoals de legendarische drummer James Gadson (Al Green, Bill Withers, Stevie Wonder), songwriter, en toestenist James Poyser (Erykah Badu, Lauryn Hill, Al Green) en de fenomenale gitaristen Jason Falkner (Beck, Air, Paul McCartney) en Chris Bruce (George Clinton/Parliament, Me’Shell Ndege’Ocello, Betty Lavette). Verder zijn er lekker veel blazers en hammondriedels die de sound een vette jus van traditionele Soul en Funk geven. Helemaal Top!
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
door Andrew | 18 september 2008 | Soul
Raphael Saadiq – The Way I See It [Soul][2008]
WOW!! Tot mijn grote verrassing was daar plots het nieuwe album van Raphael Saadiq. Met dit album gaat deze muzikale duizendpoot super retro. Het is een klassieke Soulplaat geworden, die net zo gemakkelijk uit de jaren zestig zou kunnen stammen. Het mooie er aan is dat deze retrosound bewust zo gecreëerd is en van begin tot het einde terug te horen is. In de opbouw van nummers, de gebruikte instrumentatie, de zangstijl, kortom de hele feel is alsof je naar een klassieker zit te luisteren. Eigenlijk is dit het geluid dat ik had gehoopt te horen op het album ‘Introducing Joss Stone’, toen ik vernam dat Raphael dat zou produceren. Dat mocht niet zo zijn (die plaat vond ik te glad), maar wordt hierbij in één klap goedgemaakt. Joss Stone zingt overigens op één van de nummers (‘Just One Kiss’) mee, een fijne midtempo track met violen en achtergrondzang om de vingers bij af te likken. Tel daar bij op dat ook Stevie Wonder en Jay-Z acte de présence geven en mijn enthousiasme kent helemaal geen grenzen meer. Ja, zelfs het nummer met Jay-Z heeft die ‘classic feel’ (ondanks dat Hip-Hop natuurlijk niet in dat tijdsbeeld te plaatsen is).
Voor eenieder die van de originele Motownsound of Staxx houdt is dit een absolute aanrader, Raphael Saadiq voert de door Mark Ronson ingezette revival van Classic Soul nog wat verder door (dit is ‘Valerie’ tot de 2e macht).
Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod
