JAAAAAAAAAAAAA!!!!
Bevestigde artiesten (van mijn persoonlijke wishlist):
Jamiroquai
Madeleine Peyroux
Marcus Miller
Gnarls Barkley
Alice Russel
Kanye West
Bilal
Leela James
Tower Of Power
The Neville Brothers
RH Factor
James Hunter
Al sinds ik me met muziek bezig hou maak ik mijn eigen compilaties.
Waar het ooit begon met het opnemen van liedjes vanaf de radio op cassettebandjes (er vooral voor zorgen dat je op het goede momentmop start of stop drukte) werden het later opnames van singles, maxi’s en lp’s. Daarna volgde uiteraard de zelfgebrande cd’s en tegenwoordig hebben we zoiets als de iPod. In dit topapparaat kan men zijn of haar eigen playlist samenstellen en dat doe ik dan ook naar hartelust.
Er blijven voor mij echter randvoorwaarden aan de betreffende playlists en deze zal ik hieronder uiteenzetten:
01_de playlists mogen uit maximaal 20 nummers bestaan.
02_de playlists mogen niet langer duren dan 90 minuten.
03_de playlists moeten zoveel mogelijk verschillende artiesten bevatten.
04_tenzij het om een playlist van één artiest gaat.
05_de playlists moeten een bepaalde samenhang hebben.
06_de playlists moeten zo zijn samengesteld (en in die volgorde) dat er in 80%
van de selectie sprake is van een ‘a-ha erlebnis’.
07_dezelfde tracks moeten zo min mogelijk op de verschillende playlists voorkomen.
How Are You?
Distractions & Stadium Arcadium
The RH Factor – Distractions
Roy Hargrove, beroemd jazztrompettist van het Verve label, waagt zich om de zoveel tijd buiten de ‘authentieke jazz’ paden. Dit doet hij met zijn collectief RH Factor en het kenmerkende van deze ‘uitstapjes’ is dat ze zich meer aan de Soul/Funk kant van het muzikale spectrum bevinden dan zijn solo cd’s. Het debuutalbum van RH factor verscheen in mei 2003 en is ook op mijn eindejaarslijstje van dat jaar terecht gekomen. De plaat werd gekenmerkt door de vele samenwerkingen met onder andere D’Angelo, Common en Erykah Badu. De tweede plaat ‘Strength’ betrof een EP en die lag weer wat meer aan de Jazz kant, zonder vergelijkbare samenwerkingen. Op de zojuist verschenen ‘Distractions’ wordt weer meer teruggegrepen naar de sound die op het eerste album stond. Deze keer staat er slechts één (heel erg fijn) coöperatietje (‘Bullshit’) op en wel met D’Angelo. Dat neemt niet weg dat hele sfeer van het album uitstekend is en dat er prachtige nummers op staan. Zangeres Renee Neufville (voorheen van het R&B duo Zhané) is aan het collectief toegevoegd en met haar inbreng (ze speelt tevens toetsen en heeft ook meegeschreven aan diverse nummers) wordt duidelijk voorkomen dat het album verzand in een instrumentale Soulplaat. Wat mij betreft een toprelease en ook deze staat voorlopig op mijn jaarlijstje van 2006!
The Red Hot Chili Peppers – Stadium Arcadium
Na de veelbelovende nieuwe single ‘Dani California’ van de Red Hot Chili Peppers is eindelijk het hele album ‘Stadium Arcadium’ verschenen. 28 Nummers verdeeld over twee schijven is een hele hoop om te verhapstukken en mijn conclusie is dan ook na anderhalf keer luisteren dat ik het iets teveel van het goede vind. Opvallend is dat de eerste plaat (‘Jupiter’) getiteld over het geheel genomen de wat rustigere popliedjes bevat en de tweede plaat (‘Mars’) de wat snellere, levendigere nummers. Als totaalconcept is het voor mij moeilijk de aandacht vast te blijven houden, wanneer ik echter de nummers selecteer die voor mij écht het onderscheid maken kom ik op een respectabele 10 à 11 tracks, waarvan toch een heel erg sterk en onderscheidend album had kunnen worden gemaakt. Ik verwacht dan ook dat het album op die wijze op mijn iPod terecht zal komen (eigenlijk een suggested playlist dus). De beste nummers in mijn optiek zijn, naast de al eerder genoemde eerste single, ‘Hump de Bump’, Tell Me Baby’, ’21st Century’, ‘So Much I’ en ‘Storm In A Teacup’.
levenis te zijn geweest (en luisterend naar de live opnamen van dit optreden was dit ook zo) Maar ach, dan blijft er tenminste nog iets te wensen over.
Hier Zijn, Introducing The Hardline According To & Raising Hell
Het nog steeds onovertroffen album van Acda & de Munnik vind ik ‘Hier Zijn’. Heerlijke goedgevonden teksten op prettig gecomponeerde muziek. ‘Verkeerd Verbonden’, ‘Foto’s Van Vandaag’ en ‘Kees’ vind ik behoren tot het beste wat ze hebben gemaakt, in combinatie met de andere nummers op dit album maakt dit het, voor mij, hun beste album. Twee nadelen: 1. Hun allerallerbeste nummer staat helaas niet op dit album ‘Laat Me Slapen’ en 2. De lengte van ‘Een Spaanse Moslim Groet Zijn God’ is verschrikkelijk irritant.
Een klassieker in mijn eigen muziek(aanschaf)historie. In 1987 is dit debuutalbum van Terence Trent D’Arby verschenen en ik heb hem letterlijk grijs gedraaid. De singles die van deze plaat werden afgehaald werden allemaal op maxi uitgebracht met échte extended versions, het werden allemaal hits en in die tijd veelvuldig op onze schoolfeesten gedraaid. Ondanks het feit dat ik het nier zijn meesterwerk vind heeft het een speciaal plaatsje in mijn collectie mede door ‘Wishing Well’, ‘Dance Little Sister’ en ‘I’ll Never Turn My Back On You’.
Na mijn eerste Hip-Hop bandjes (jawel ik kreeg de eerste muziek op cassettes aangeleverd) met Grandmaster Flash, Grandmaster Melle Mel en de onontkoombare ‘Rappers Delight’ van de ‘Sugarhill Gang’ sloeg het virus frontaal toe met dit album van Run D.M.C. Het meest succesvolle nummer ‘Walk This Way’ is bij iedereen bekend, alleen was dit voor mij een bijkomstigheid (jawel dit was een van de eerste platen die ik al had voor er uberhaupt sprake was van een succesvolle single waardoor de plaat de massa wist te bereiken). Nummers als ‘My Adidas’, ‘Tricky’ en ‘You Be Illin’ behoren tot absolute klassiekers in dit genre. Gelukkig is enkele jaren geleden eindelijk de heruitgave op de cd verschenen, zodat ik de goede digitale kwaliteit aan mijn collectie heb kunnen toevoegen.