Soulive – Live In San Francisco

door | 16 februari 2010 | Soul

Soulive - Live In San Francisco
Soulive – Live In San Francisco [2009][Soul]
Dit collectief behoort al een behoorlijke tijd tot mijn favorieten, desondanks ontdekte ik pas onlangs dat ze vorige jaar twee (!!) albums hadden uitgebracht, waaronder een liveplaat. Een buitengewoon prettige liveplaat!! Zoals we mogen verwachten is dit voornamelijk instrumentaal (van zang is bij Soulive eigenlijk alleen sprake geweest op hun album ‘No Place Like Soul’ uit 2007) en het swingt en grooved dat het een lieve lust is. Blazers, orgels, gitaar, alles wordt uit de kast gehaald om er een swingend geheel van te maken. Zeven van de negen nummers zijn afkomstig van het studioalbum ‘Up Here’ uit 2009 en de andere twee nummers zijn afkomstig van eerdere albums (‘El Ron’ van ‘Soulive’ uit 2003 en ‘Flurries’ van ‘Next’ uit 2002).
De geluidskwaliteit vind ik voor een officiële release eigenlijk wat aan de magere kant, het klinkt een klein beetje dof en de microfoons zijn wel erg zacht afgestemd, maar de geweldige live vibe (het gevoel van een ‘losse’ jamsessie) maakt dat wat mij betreft meer dan goed.

Wicked Soul From the 21st Century

door | 8 januari 2010 | Suggested Playlist

Various Artists – Wicked Soul From the 21st Century
Meestal beluister ik volledige albums van artiesten. Er is de afgelopen periode (ongeveer twee jaar) echter zoveel mooie, nieuwe, Soul verschenen dat ik mezelf er op betrapte dat ik deze Playlist toch heel regelmatig beluisterde. Mayer Hawthorne en Soulive waren de laatste puzzelstukjes die op hun plek moesten vallen, waardoor ik nu eindelijk weer een gefinaliseerde lijst heb.

  1. Daniel Merriweather – You Don’t Know What Love Is
  2. Mayer Hawthorne – The Ills
  3. Jenny Lane – Fear
  4. Soulive – Tonight
  5. Waylon – Wicked Way
  6. Nikka Costa – Cry Baby
  7. Raphael Saadiq – love that girl
  8. Lady Linn – A Love Affair
  9. Kylie Auldist – It’s On
  10. James Morrison – Nothing Ever Hurt Like You
  11. Eli ‘Paperboy’ Reed – Doin’ The Boom Boom
  12. Joss Stone – Big ‘Ol Game
  13. Jamie Lidell – Another Day
  14. Marc Broussard – Keep Coming Back
  15. Melanie Fiona – Johnny
  16. Ryan Shaw – Do The 45
  17. Stephanie McKay – Tell It Like It Is
  18. Boris – Loosin Up
  19. Robin Thicke – Magic
  20. Laura Jansen – Wicked World

Uitleg: Het ontstaan van: Suggested Playlist

Playing On My iPod

door | 21 januari 2007 | Playing On My iPod

Soulive, Fried Plantains & M2

Soulive – Soulive
Hoewel deze band geclassificeerd wordt als Jazz moet ik zeggen dat het voornamelijk Soul en Funk is wat de klok slaat. Dit album is een live album, al moet gezegd worden dat het publiek ver naar ‘achteren’ is gemixed. Soulive klinkt als een tierelier en heeft inmiddels een flink aantal albums uitgebracht. Deze stamt alweer uit 2003 en was mijn eerste kennismaking met ze. De nummers die hierop ten hore worden gebracht komen dus ook voor een gedeelte van eerder door de heren uitgebrachte albums. Met drums, bas, hier en daar een orgel en vooral veel gitaar weten ze prettige instrumentale jams te creeëren zoals ‘Aladdin’, ‘El Ron’, ‘First Street’ en ‘Dig’.

George Pajon Jr. – Fried Plantains
Deze man is de gitarist van de Black Eyed Peas. Door een bezoek aan één van hun concerten heb ik hem dan ook ontdekt (zijn cd werd bij de concerten verkocht en ik was zo onder de indruk van zijn spel dat ik hem blind heb aangeschaft). De muziekstijl ligt erg in het verlengde van het hierboven besproken collectief Soulive. Ook dit is instrumentaal, erg funky en voor het grootste gedeelte op dezelfde instrumenten gebaseerd. Een prettig in het gehoor liggende plaat met fijne gitaarriffs dus. ‘Sunday Best’, ‘Smoke And Mirrors’, ‘Horndoggin’ (Sloppy Seconds)’ (één van de weinige nummers met blazers) en ‘The 3D Hustle’ zijn de nummers die je bij beluistering gelijk duidelijk maken wat ik bedoel.

Marcus Miller – M2
Marcus Miller heeft natuurlijk zijn sporen als begenadigd basspeler al lang verdient. Ook dit is een (voor het grootste deel) instrumentale plaat, uiteraard met de basgitaar in een hoofdrol. Deze nadrukkelijke aanwezigheid geeft het geheel (zoals we gewend zijn van Marcus) een zeer funky geluid en dat komt het beste naar voren in nummers als ‘Nikki’s Groove’, ‘Burning Down The House’ en ‘Cousin John’ . De interludes vind ik een beetje overdone en ‘Your Amazing Grace’  valt een beetje uit de toon, maar verder is het een meer dan uitstekend album.

Uitleg: Het ontstaan van: Playing on my iPod